KOMUNOMANIA SERBOMADHE E BEOGRADIT NË KOSOVË :: DERVINA.COM

Arkivi i lajmeve
Për vitet 2006,2007 dhe 2008

^ Kategoritë

Kërko në lajme:

Shpalos kategorinë:

•	Lajmet kryesore

•	Lajmet në gjuhen angleze

•

Opinion

•	Intervista

•

Sport

•

Kultura

•

Histori

•

Diaspora

•

Tech-Info

Madhësia e shkronjave

Dukja	Madhësia (piksel)
AaBbCc	11 piksel
AaBbCc	12 piksel
AaBbCc	13 piksel
AaBbCc	14 piksel

Vizitorët online në arkiv: vizitorë

» KOMUNOMANIA SERBOMADHE E BEOGRADIT NË KOSOVË

Postuar më datën: 2008-06-09 17:39:18 nga admin1 :: Kategoria: Opinione

» Opcionet për artikullin

	Bëj favorit këtë artikull
	Pritoje këtë artikull
	Dërgo tek shoku/shoqja
	Shto koment këtë artikull

BAROMETRI DIPLOMATIK

*** Nuk ka thënë kot populli ynë i përvuajtur dhe i robëruar me shekuj,se: “Qeni i keq ta sjellë ujkun në torishtë”!

*** Qeveria dhe Parlamenti i Kosovës, Amerika, NATO-ja dhe BE-ja nuk duhet ta lejojnë Serbinë që të formojë komuna ilegale për minoritetin serb në Kosovë, sepse ato janë në funksion të krijimit të një shteti të ri serb në Kosovë, sikurse “Republika Serbe” në Bosnjë dhe “Srpska Krajina” në Republikën e Kroacisë, tanimë e vrarë nga plumbat e ushtrisë çlirimtare kombëtare heroike të Kroacisë së Dr. Franjo Tugjman (themelues dhe kryetar i Republikës së Kroacisë).

Për t’i hyrë medias res problemit të komunomanisë kolonizuese serbomadhe në Kosovë, është me interes të shumfishtë politiko-shoqëror, dhe të përgjithshëm që t’i shtrojmë edhe këto pyetje:

(1) Deri kur me këtë “yrrnek” të të gjithë armiqve të huaj, dhe hyzmeqarëve të tyre me emra dhe me përmbajtje të huaj, do t’ia hedhim vetes, për t’ia bërë qejfin së keqes, që na ka pllakosur këtu e mijëra vjet më parë? –

(2) Gjithmonë po “zgjohemi nga gjumi i ariut”, kur jemi duke parë vetën, duke notuar të pashpresë në ujërat e turbullta të “përmbytjeve politike”=fatkeqësive elementare të njeriut, jo të natyrës(!)

(3) Pse po i dojmë më shumë armiqtë e huaj sesa vetëveten shqiptare? Pse nuk po dijmë ta dallojmë të mirën prej së keqes? Nga dyshimi i ateistëve politikë në ekzistnecën e Zotit? Pse ende dikush po dyshon në ribashkimin e Shqipërisë Etnike? - Me gjithë gjysmëpavarësimin e Kosovës, a janë të lira, të pavarura, apo të diktuara dhe të “kompjuterizuara” sjelljet dhe veprimet tona politike, morali politik dhe ndërgjegjja kombëtare atdhetare dhe demokratike? Cili është objektivi dhe kuptimi filozofik i realitetit të jetës sonë si qenie e lirë njerëzore dhe politike? Sa,dhe si mund ta njohim këtë realitet? Cili është qëllimi i jetës sonë si komb dhe si shtet?

Pasi t’i kemi pasur të qarta të gjitha këto pyetje fundamentale të filozofisë së ekzistnës sonë si qenie njerëzore, politike, demokratike, kombëtare, shtetërore dhe atdhetare etj., atëherë, ekziston krijimi i një mundësie reale, që ta bëjmë dallimin midis së keqes dhe së mirës; midis drejtësisë dhe padrejtësisë; midis së vërtetës dhe gënjeshtrës; midis Zotit dhe pabesimtarëve të tij. Ndryshe, pa njohjen e këtyre çështjeve fundamentale në kuptimin e përgjithshëm dhe veçantë të realitetit tonë jetësor, kombëtar dhe atdhetar etj., është iluzion, dhe e pamundur që të kuptojmë se ç’është filozofia dhe pragmatizmi i kërkesave të ndryshme të përditshmërisë sonë jetësore.

Prof. Dr. Mehdi HYSENI

Qëllimi dhe prapavija politiko-strategjike e krijimit të komunave serbe në Kosovë, nuk është kurrfarë befasie, as kurrfarë risie politike për shqiptarët, sepse këtë e kemi të njohur qysh para tre-katër vitesh, me të filluar procesi i “decentralizimit” të territorit të Kosovës, si dhe, që nga fillimi i “negociatave” të grupeve kontaktuese kapitulluese serbo – shqiptare për Kosovën në Vjenë(2005-2007) nën drejtimin e Marti Ahtisarit dhe të Volfgang Ishingerit.

Sipas Planit të Marti Ahtisarit për Kosovën, të cilin qeveria dhe parlamenti i Kosovës e kanë aprovuar pa asnjë rezervë, Serbia ka të drejtë ta ruajë vazhdimësinë e funksionalizmit kolonial serbomadh në Kosovë, edhe pse ky lloj funksionalizmi de facto dhe de jure favorizon rikolonizimin dhe ricopëtimin territorial të Kosovës, gjë që kjo “formë paqësore” e politikës neokolonialiste e Beogradit, është në kolizion flagrant me të drejtën historike dhe, me të drejtën e vetëvendosjes së Kosovës shqiptare.

Për sëmundjen psikopatologjike të komunomanisë serbomadhe në Kosovë, nuk është fajtor vetëm Slobodan Samarxhiqi, por edhe “elita politike” drejtuese shqiptare e Kosovës, e cila me mbështetjen teorike dhe praktike të procesit të “decentralizimit”, në saje të cilit u hartua dhe, u “çimentua” edhe Plani i Marti Ahtisarit, i cili së bashku me Rezolutën 1244 të KS të OKB-së, janë në funksion të funksionalizmit serbomadh të ”rikomponimit” territorial të Kosovës.

Kush do ta korrigjojë gabimin “decentralizues” alla-ahtisar të “hajredinë pashëve modernë”?

– Vetë “hajredinë pashët”! – Ndryshe, Slobodan Samarxhiqi, së bashku me peshkopin vladika Artemije brenda një kohe shumë të shkurtër, do të formojnë: “Republikën serbe dhe Krajinën serbe” në Kosovën shqiptare. Ky është FUNKSIONALIZMI doktrinar dhe praktik i komunomanisë serbomadhe në Kosovë.

E vetmja mundësi reale, që ligjërisht të pengohet procesi i komunomanisë serbomadhe në Kosovë, është shfuqizimi urgjent i Rezolutës 1244 dhe i Planit të Marti Ahtisarit. Kush duhet ta bëjë këtë revizionim të këtyre dy akteve ndërkombëtare për Kosovën( këtë revizionim, duhet ta kenë bërë vetë “hajredinë pashët” zyrtarë të Prishtinës, të cilët janë bashkëmbështetës dhe bashkëfinalizues të Planit të Marti Ahtisarit, përkatësisht të procesit të “decentralizimit”=dezintegrimit territorial dhe administrativ të Kosovës shqiptare), që de facto dhe de jure, nuk kanë kurrfarë vlere, janë të pavlefshme plotësisht, që nga 17 shkurti 2008, kur Kosovës i është njohur subjektiviteti juridik ndërkombëtar si shtet sovran dhe i pavarur.

Pkërisht mbi këtë bazë ligjore, që buron nga e drejta ndërkombëtare, Kosovën deri tani e kanë njohur mbi 40 shtete të bashkësisë ndërkombëtare së bashku me Amerikën dhe me Bashkimin Evropian(BE). Si rrjedhim, tanimë, nuk ekzsiton kurrfarë baze ligjore ndërkombëtare, që në Kosovë, të jenë në fuqi, edhe më tej, si akte të vlefshme ndërkombëtare as Rezoluta 1244, e as Plani i Marti Ahtisarit të dashur të “hajredinë pashëve” të Kosovës.

“Hajredinë pashët” dhe “pejgamerët pacifistë” të koekzistencës primitive paqësore të politikës zyrtare dhe shtetërore të Kosovës së bashku me “babain” e tyre të komunomanisë serbomadhe, Marti Ahtisari, urgjentisht duhet t’i heqin “vizë të kuqe” Planit të miratuar të Marti Ahtisarit, sepse ky plan, është në funksion të dekompozimit etnik, gjeopolitik, territorial, administrativ dhe shtetëror të Kosovës shqiptare.

Edhe pse qarqet zyrtare të Beogradit së bashku me Kishën Ortodokse Srbe formalisht e kanë hudhur poshtë Planin e Marti Ahtisarit për Kosovë, ata në praktikë e zbatojnë atë, por duke e plotësuar dhe zgjeruar më shumë me numrin e formimit të komunave serbe në Kosovë. Pikërsiht, miratimi i Planit të Marti Ahtisarit nga ana e politikës qeveritare të Kosovës, Serbisë ia ka krijuar dhe, lënë në dispozicion të gjitha rrugët e mundshme dhe instrumentet antiligjore dhe antikushtetuese të kontinuitetit të sovranitetit kolonial, që të mos i shkëpus lidhjet e shtetësisë funksionale të saj në Kosovë, jo vetëm me minoritetin serb, por në kuptim, edhe më të gjerë ripushtues neokolonial të saj. Këtë nuk janë në gjendje ta shohin vetëm “hajredinët” e politikës drejtuese të Kosovës, të cilët përmes grupeve të “kontaktit të shkurtër” me Serbinë, edhe e nënshkruan kapitullimin e tyre, duke e pranuar Planin e Marti Ahtisarit.

Duke qenë se Kosova është njohur ndërkombëtarisht nga më se 40 shtete të bashkësisë ndërkombëtare, “hajredinët pashët” e Prishtinës zyrtare (qeveria dhe parlamenti), me procedurë të shkurtër duhet t’i hudhin poshtë si të pavlefshme ligjërisht: Rezolutën 1244 të KS të Kombeve të Bashkuara dhe Planin për Kosovën të “arkitektit” proserb, Marti Ahtisari. Me shfuqizimin praktik të këtyre dy dokumenteve ndërkombëtare, automatikisht krijohet mundësia e fushëveprimit dhe e reagimit institucional të pushtetit shtetëror, që Kosova të marrë masa preventive ligjore mbrojtëse për të parandaluar formimin e komunave serbe në Kosovën shqiptare.

Koherenca e funksionalizmit kolonial serbomadh

“Nuk ka “mbijetesë” të kolonizatorëve migrues serbë në Kosovën shqiptare. Nuk duhet lejuar formimi i asnjë komune të pastër etnikisht serbe në Kosovë. Kolonët serbomëdhenj le t’i formojnë komunat e tyre në Shumadi-Serbi, e cila historikisht dhe faktikisht, është baza thelbësore e ekzistencës së entitetit funksional dhe normal të tyre, jo në Kosovë, assesi, sepse Kosova historikisht, de facto dhe de jure i përket Shqipërisë Etnike dhe shqiptarëve, jo serbomëdhenjve kolonialistë dhe Serbisë kolonialiste gjenocidale, e cila me ndihmën e Fuqive të Madhe të Evropës, më 1912 e pushtoi dhe e kolonizoi Kosovën së bashku me viset e tjera të Shqipërisë Etnike (Anamorava, Ilirida dhe Malësia e Madhe).

Ideja dhe objekivi i platformës strategjike shtetërore e regjimit serbomadh të Beogradit, që në Kosovën shqiptare, të formohen sa më shumë komuna serbe, në emër të “ekzistencës” dhe të multietnikes kohabituese me shqiptarët indegjenë (mbi 90%), nuk janë kurrfarë “novus-i” për ne shqiptarët, sepse ato i kemi parë, dhe përjetuar, që nga vjeshta e vitit 1912 e deri më sot, por në një formë tjetër më gjithëpërfshirëse të ushtrimit të terrorit gjenocidal kundër shqiptarëve, jo vetëm në Kosovë sikurse më 1998-1999, por në kuptim edhe më të gjerë, në përmasa më të egra, më bizare, më tragjike dhe më ataviste, duke i mbështjellur në zi jo vetëm “enklavat” e sotme të minoritet kolon serb, por mbarë Kosovën, Anamoravën, Iliridën dhe Malësinë e Madhe.

Krijimi me rrugë paqësore i komunave etnikisht të pastra serbe në Kosovë ka për qëllim formimin e një shteti të ri serb në Kosovë, i cili gradualisht brenda një kohe shumë të shkurtër, do të fshinte “me gomë” Republikën e Kosovës nga harta gjeografike e Shqipërisë Etnike në Ballkan. Ja, ky është “justifikimi ligjor” i formimit të komunomanisë së “entitetit” serb, si dhe i rikthimit të qindra e mijëra kolonistëve kriminelë të tjerë serbë në Kosovë, të cilët pas hyrjes së NATO-s në qershor të vitit 1999, e patën braktisur Kosovën, për shkak të krimeve të tyre, të kryera ndaj shqiptarëve të pafajshëm.

Fenomenologjia e komunomanisë serbomadhe në Kosovë nuk është e datës së djeshme, por kjo është riaktualizuar edhe gjatë bisedimeve të grupit të kontaktit serbo-shqiptar në Vjenë nën drejtimin e Marti Ahtisarit, (2005-2007) i cili, edhe pat marrë në konsideratë propozimin e tillë të palës serbe të Beogradit.

Sa më sipër, këtë e provon edhe Plani i tij për Kosovën, në kuadrin e të cilit ka parashikuar edhe formimin e pesë komunave serbe. Mirëpo, serbët, as Beogradi e as Kisha Ortodokse Serbe nuk janë të kënqur me formimin e vetëm “pesë komunave” serbe në Kosovë, sepse ato nuk mjaftojnë dhe, njëkohësisht nuk garantojnë një ndërlidhshmëri të mjaftueshme funksionale të të gjitha enklavave serbe në Kosovë, në mënyrë që, gradualisht të formonin një shtet të ri serb në zmerën e Kosovës shqiptare.

Në vend të 5 komunave, serbët, tani duan të formojnë një numër më të madh të komunave sebe në Kosovë, jo vetëm 5, ashu siç parashikon Plani i theksuar i Marti Ahtisarit, sepse ky numër nuk mjafton për krijimin e shtetit funksional të republikës së re serbe në Kosovë, si kompensim i dështimit të “Krainës serbe” në Kroaci, dhe sipas modelit të “mbijetuar federal” të Republikës serbe (“Republika srpska”) në Bosnjë e Hercegovinë.

Këtë strategji dhe taktikë “paqësore” të “mbijetesës” dhe të rikthimit të kolonistëve krimimenlë serbë në Kosovë, e dëshmon edhe ndërtimi i Platformës së Serbisë, ku ndër të tjera, thuhet: “ Komunat serbe në Kosovë, duhet formuar në Mitrovicën e Veriut, përkatësisht në Veri të Kosovës, në Kosovën Qendrore, në Anamoravën e Kosovës dhe në Dukagjin. Edhe pse formimi i këtyre komunave me shumicë serbe nuk do të përbënte kompkatësinë territoriale, në saje të NDËRLIDHURISË FUNKSIONALE të tyre, do të krijohej baza institucionale për një jetë normale dhe të sigurt…”( Tanjug, Beta, B92, 10.01.2006).

Nga përmbajtja e kësaj deklarate të grupit negociator serb në Vjenë ( e datës 10 janar 2006), shihet qartazi, se kjo “formulë funksionale” e politikës strategjike dhe taktike të Beogradit zyrtar për copëtimin e territorit të Kosovës, nuk është kurrfarë sensacioni politiko-propagandistik, diplomatik a juridik i qarqeve shoviniste antidemokratike të Serbisë së Boris Tadiqit, të Vojislav Koshtunicës, të Slobodan Samarxhiqit dhe të peshkopit famëkeq, Artemije Radosavleviq, sepse është e njohur qysh para 3 vitesh, me të filluar “decentralizimi” i territorit të Kosovës. Pikërsiht, në procesin fatkeq të “decentralizimit” është parashikuar krijimi i komunave jolegale për minoritetin kolon serb në Kosovë, përkatësisht krjimi i kamufluar i shtetit funksional serb në Kosovë.

Kuvendi i komunave serbe i Mitrovicës Veriore nuk është substitut ligjor i EULEX-it në Kosovë

Me gjithë “justifikimin” arbitrar të Slobodan Samarxhiqit, që kolonistët serbë në Kosovë, deri më 15 qershor 2008, t’i formojnë komunat serbe në Kosovë, dhe Kuvendin e tyre në Mitrovicë, struktura e të cilit do të ketë “ 45 delegatë prej të cilëve 43 serbë, dhe 2 të tjerë myslimanë dhe romë”, themelimi i Kuvendit të Komunave Serbe në Mitrovicë, ligjërisht është ilegal si nga aspekti i së drejtës së brendshme, ashtu edhe nga aspekti i së drejtës ndërkombëtare, sepse nuk mund të formohen në territorin e një shteti të huaj, që quhet Republika e Kosovës.

Përpjekjet dhe përzierja e Serbisë në çështje të brendshme të Kosovës, përmes nxitjes direkte të ministrit serbomadh, Slobodan Samarxhiq, janë jashtëligjore, sepse bien ndesh me ligjet dhe me Kushtetutën e Kosovës, me aktet normative ligjore të misionit EULEX të Bashkimit Evropian (BE), të NATO-s, si dhe me ato të misionit paqësor të SHBA-ve në Kosovë.

Pa marrë parasysh qëllimet dhe synimet e politikës së ndyrë të qeverisë serbe në Kosovë, asnjë ligj, asnjë platformë politike dhe asnjë kushtetutë e Serbisë nuk mund të zbatohet në Kosovë, sepse Kosova nuk është pjesë e territorit të saj, por është pjesë integrale e Shqipërisë Etnike. Këtë e kemi thënë, dhe e kemi argumentuar 1 milion herë para opinionit publik kombëtar dhe atij ndërkombëtar.

“Komunizimin” serb të Kosovës e ka kundërshtuar, edhe përfaqësuesi i administratës civile i Bashkimit Evropian (BE), Piter Fejt, duke e cilësuar si : “ akt fatkeq formimin e Kuvendit të Përkohshëm të popuillit serb në Kosovë, sepse ai paraqet një varg institucionesh paralele kundër pushtetit shtetëror të Kosovës, i cili duhet të jetë i shtrirë në tërë territorin e saj.”(Tanjug,8.08.2008).

Derisa Kosova ka institucionet dhe organet e saj legale, të njohura ndërkombëtarisht si shtet, që përfaqëson dhe prezanton të gjithë shtetasit e saj njësoj, nuk ekziston kurrfarë baze ligjore, që Serbia të krijojë organe dhe institucione paralele shtetërore serbe për “mbrojtjen” dhe “sigrurinë” e minoritetit serb, sepse ky minoritet, sikurse minoritet e tjera, dhe sikurse shumica dërmuese shqiptare, është i mbrojtur, dhe i siguruar mbi të njëjtat baza ligjore dhe kushtetuese të Republikës së Kosovës, dhe të ligjeve ndërkombëtare.

Pra, ligjërisht, si nga aspekti i së drejtës së brendshme, ashtu edhe i asaj ndërkombëtare, vetëm Kosova si subjekt juridik i së drejtës ndërkombëtare e gëzon atë të drejtë legjitime dhe legale, që të formojë ose të shuajë kuvende komunale në teritorin e saj, askush tjetër, qoftë edhe Serbia kolonialiste.

Si qeveria e Beogradit, ashtu edhe “decentralistët” fatalistë shqiptarë të Kosovës, duhet ta kenë pasur të ditur, se “ndërlidhshmëria funksionale” e minoritetit serb me Beogradin, nuk guxon të tolerohet në Kosovë, pavarësisht nga “leverdia politike, shtetërore dhe territoriale e sovranitetit kolonial të Serbisë në Kosovë (1912-1999).

Pavarësisht nga interesi afatgjatë kolonial i Serbisë në Kosovë, si dhe pa marrë parasysh homogjenitetin ose heterogjenitetin territorial të enklavave dhe të eksklavave serbe, që përmes ndërlidhshmërisë funksionale shtetërore të Serbisë (politike, juridike, financiare, tregtare, arsimore, kulturore, kishtare, policore, ushtarake, paramilitare etj.), të krijonë një “Republika srpska” të inkarnimit sipas tipit “boshnjak”, dhe të tipit të dështuar “Srpska krajina” të Kroacisë në Kosovën shqiptare. Qeveria dhe parlamenit i Kosovës, dhe institucionet e tjera të ligjshme ndërkombëtare në Kosovë, duhet ta pezullojnë menjëherë, çdo veprim, dhe çdo aksion të serbëve, që është i orientuar në formimin e komunave funksionale shtetërore serbe, të ndërlidhura dhe të mbështetura gjithanshmërisht nga politika shtetërore dhe kishtare e Beogradit.

Beogradi dhe Kisha Ortodokse Serbe mbajnë përgjegjësi
për formimin e komunave shtetërore serbe në Kosovë!

Fatkeqësisht, edhe në këtë fillimshekull të integrimit dhe të globalizimit të Evropës dhe të botës, Serbia dhe serbomëdhenjtë kursesi të “vijnë në vete”, dhe ta kuptojnë, njëherë e përgjithmonë, se në Kosovë nuk kanë kurrfarë hiseje territoriale, as shtetërore, as kurrfarë “zemre” as “djepi” historik religjioz, kulturor dhe civilizues në Kosovë, edhe pse sot figurojnë disa kisha dhe manastire të tyre, të cilat janë të ndërtuara në mënyrë të falsifikuar mbi themelet e kishave pellazge-ilire-shqiptare (Manastiri i Deçanit, Patrikana e Pejës, Graçanica etj.).

Serbia dhe Kisha Ortodokse Serbe në Kosovën shqiptare kanë vetëm “pajën” koloniale të tyre-minoritetin serb, që nuk është kurrfarë entiteti nacional, por vetëm “hedhurinë” e mbetur nga recidivat e kolonializmit dhe të hegjemonizmit gjenocidal serbomadh në Kosovë(1912-2008).

Pavarësisht nga statusi i privilegjuar i minoritetit serb në Kosovë, as shqiptarë e as bashkësia ndërkombëtare, në asnjë moment nuk i ka shtrënguar, as nuk i ka kërcënuar me asnjë force, që ata ta braktisin Kosovën, për shkak të hipotekës së tyre gjenocidale dhe koloniale ndaj shqiptarëve në Kosovë.

Përkundrazi, shqiptarët e dëmtuar, edhe pas gjenocidit të fundit të Serbisë në Kosovë (1989-1999), nuk provuan hakmarrjen e arsyeshme të tyre (sipas retorsionit të ligjshëm) kundër kriminelëve fashistë serbomëdhenj për të gjitha krimet, plaçkitjet, varrezat masive prej Kosovës deri në Beograd dhe Danub, por në “stilin” e njëanshëm kosmopolit të prirjes së derisotme shekullore (në dëm të interesit të përgjithshëm shqiptar), iu krijuan kushte reale, të ligjshme, demokratike dhe paqësore serbëve të mbetur në Kosovë (7%), që prapë të jetojnë së bashku me ta.

Mirëpo, me gjithëkëtë “zemërgjerësi” dhe naiviteti tradicional shekullor i politikës shqiptare (në kurriz të viktimave 100-vjeçare shqiptare dhe të Shqipërisë Etnike), qeveritë “demokratike” dhe “paqësore” të Beogradit në saje të “mësimeve politike” (të shfarosjes së shqiptarëve) tradicionale të Kishës Ortodokse Serbe, në vend se ta detyronin minoritetin e tyre kolon serb, që të gjente gjuhë të përbashkët me shqiptarët e dëmtuar (1912-2008), që sërish të jetonte në shtetin e përbashkët multietnik, qytetar dhe demokratik të Kosovës, ato në stilin, dhe sipas metodologjisë politike shfarosëse “Patkoi” të regjimit policor-militar dhe paramilitar të Serbisë së Slobodan Milosheviqit, i ndërsynë serbët, që të mos e njohin Republikën e Kosovës si shtet të tyre.

Për të realizuar në praktikë politikën koloniale, raciste, segreguese dhe të apart-heidit serbomadh në Kosovë, qeveria e Beogradit me në krye ministrin e saj, Slobodan Samarxhiq, tanimë janë përfundim e sipër me formimin e komunave serbe në Kosovë, të cilat janë hapi i parë konkret i krijimit të një shteti të ri serb në Kosovë.

Mirëpo, për këtë potez të gabuar dhe joligjor të ndërhyrjes në punë të brendshme të Kosovës, krahas minoritetit kolon serb në Kosovë fajin dhe përgjegjësinë kryesore e bartin qeveria e Beogradit dhe Kisha Ortodokse Serbe, e cila që nga përfundimi i luftës në Kosovë (12 qershor 1999), fshehurazi dhe haptazi luftoi me të gjitha mjetet politike, propagandistike dhe diplomatike për të provokuar një luftë të re në Kosovë, duke u përpjekur që t’i konfrontonte dhe t’i involvonte direkt dhe indirekt Amerikën, BE-në, NATO-n dhe Rusinë si rival tradicional i sferës së interesit evroperëndimor jo vetëm në Ballkan, por edhe më gjerë, në dimensione evro-ndërkombëtare. Këtë politikë të ndyrë shantazhiste kundër misionit paqësor të Amerikës, të NATO-s dhe të BE-së, qeveria serbe e Beogradit së bashku me “mentorin politik” të saj vladikën Artemije Radosavleviq, e provoi konkretisht me aktet e saj antiligjore, antidemokratike dhe anticivilizuese të “përndjekjes” seriale të kryeadministratorëve të UNMIK-ut:(Bernard Kushner, Hans Hekerup, Hari Holker, Mihail Shtajner, Soren Jensen Petersen (1999-2007), kinse UNMIKU i tyre “nuk kishte bërë asgjë në sigurimin e minoritetit serb”.

Mirëpo, këtë akuzë të trilluar në adresë të shqiptarëve të faktorëve të bashkësisë ndërkombëtare në Kosovë, Serbia as Kisha Ortodokse Serbe (brenda 8-vjeçarit të shkuar) nuk kanë qenë në gjendje, që ta dëshmojnë para botës së qytetëruar dhe demokratike, sepse nuk kishin kurrfarë faktesh dhe argumentesh të vlefshme, veç intrigave dhe shpifjeve të kurdisura të politikës propagandistike ditore, të cilat (edhe pse ndikuan negativisht në zvarritjen 8-vjeçare të statusit të Kosovës), më 17 shkurt 2008 me njohjen e Republikës së Kosovës, u fundosën përgjithmonë së bashku me kreatorin e tyre të vetëvrarë në burgun e Tribunalit të Hagës, Slobodan Milosheviq.

Pas “abortimit” të politikës gjenocidale serbomadhe të Slobodan Milosheviqit në Kosovë dhe në Kroaci, qeveria e sotme “demokratike-proevropiane” e Serbisë së Vojislav Koshtunicës, të Boris Tadiqit, të Tomislav Nikoliqit dhe të Slobodan Samarxhiqit, tani ka filluar procesin e dytë të “komunizimit” kolonizues dhe copëtues serbomadh të territorit të Kosovës shqiptare. Mirëpo, këtë kompensim të politikës fashizoide dhe tiranike të Slobodan Milosheviqit, Serbia nuk ka gjasë që ta arrijë në terren, sepse tash Kosova është një realitet tjetër i ri politik dhe shtetëror, nën mbrojtjen direkte të Amerikës, të NATO-s dhe të BE-së, edhe pse “elita politike” shqiptare me gabimet e saj, i ka krijuar terren të përshtatshëm Serbisë, që të fillojë me procesin e komunomanisë funksionale të njësimit të enklavave dhe eksklavave serbe, me qëllim të krijimit të “Srpska krajina” të Milan Babiqit në Kroaci, ose “Republika srpska” të Radovan Karaxhiqit në Bosnjë.

Po që se nuk duam të kemi, edhe një shtet të ri kolonizues serbomadh në Kosovë, atëherë, është momenti i fundit, që qeveria dhe parlamenti i Kosovës, Amerika, NATO-ja dhe BE-ja, të marrin masa konkrete dhe të prera ligjore për parandalimin e këtij procesi të dëmshëm, që paralajmëron shpërthimin e një lufte të re në Kosovë.
______________

---------

• TITUJ TË NGJASHËM

[ Opinione ]

E DREJTA NDËRKOMBËTARE NUK QUHET MUZIKË POPULLORE SERBOMADHE (2008-02-03 16:10:50 nga admin1)

[ Opinione ]

RETORIKA NACIONALSHOVINISTE SERBOMADHE NUK NJEH AS DEMOKRACINË AS TË DREJTËN NDËRKOMBËTARE (2007-11-25 12:41:10 nga admin1)

[ Opinione ]

"Formula e re" serbomadhe "Kosova në Serbi, e Serbia në Evropë" është antievropiane, antidemokratike dhe anticivilizuese! (2007-10-20 16:01:06 nga admin1)

[ Opinione ]

FENOMENOLGJIA E “IDENTITETIT KOSOVAR” ËSHTË ME BAZË SERBOMADHE! (2007-09-07 16:22:22 nga admin1)

[ Opinione ]

REALDIPLOMACIA GJERMANE NË KANXHAT E PROPAGANDËS SUBVERSIVE SERBOMADHE TË BEOGRADIT (2007-04-16 15:16:25 nga admin1)