NË DEÇAN KA VETËM RAMUSH HARADINAJ, NO MORE “RUSTO-SRBIA”! :: DERVINA.COM

Arkivi i lajmeve
Për vitet 2006,2007 dhe 2008

^ Kategoritë

Kërko në lajme:

Shpalos kategorinë:

•	Lajmet kryesore

•	Lajmet në gjuhen angleze

•

Opinion

•	Intervista

•

Sport

•

Kultura

•

Histori

•

Diaspora

•

Tech-Info

Madhësia e shkronjave

Dukja	Madhësia (piksel)
AaBbCc	11 piksel
AaBbCc	12 piksel
AaBbCc	13 piksel
AaBbCc	14 piksel

Vizitorët online në arkiv: vizitorë

» NË DEÇAN KA VETËM RAMUSH HARADINAJ, NO MORE “RUSTO-SRBIA”!

Postuar më datën: 2008-06-26 16:01:04 nga admin1 :: Kategoria: Opinione

» Opcionet për artikullin

	Bëj favorit këtë artikull
	Pritoje këtë artikull
	Dërgo tek shoku/shoqja
	Shto koment këtë artikull

BAROMETRI DIPLOMATIK

*** Manastirit të Deçanit, jo t’i “kthehen “24 hektarë tokë, të falur nga qeveria serbe”, por ky manastir serb, të detyrohet me ligj dhe me Kushtetën e Republikës së Kosovës, që t’iu rikthejë shqiptarëve të gjithë pasurinë dhe pronat e tyre, të konfiskuara dhe të uzurpuara sipas “ligjeve kolonizuese” të Kishës Ortdokse Serbe dhe të Serbisë gjenocidale, që nga pushtimi dhe kolonizimi i Kosovës sipas “Zakonikut” të car Stefan Dushanit(1331-1355), dhe,sipas “Zakonikut” shfarosës të Slobodan Milosheviqit(1989-1999).

Vetëm në këtë mënyrë, do të vinte në shprehje drejtësia e vonuar disashekullore edhe ndaj shqiptarëve të dëmtuar dhe të kolonizuar të Kosovës, edhe ndaj manastirit kolonizues serb të Deçanit.

*** Manastiri i Deçanit, Manastiri i Graçanicës dhe Patrikana e Pejës janë kryepërmendoret dhe kryekariatidat apogjetike të kolonizimit dhe të pushtimit serbomadh të Kosovës shqiptare, përkatësisht janë SHKAKTARI DHE PËRGJEGJËSI KRYESOR I TRAGJEDISË KOMBËTARE, TERRITORIALE DHE SHTETËRORE TË SHQIPTARËVE NË BALLKAN.

Përvoja e hidhur e historisë së derisotme e shqiptarëve dhe e Shqipërisë Etnike ka provuar se, Patrikana e Pejës, Manastiri i Deçanit, Manastiri i Graçanicës, Gazimestani..,etj., kanë qenë “kështjella e pamposhtur” dhe MBUROJA KRYESORE e mbrojtjes dhe e ruajtjes së IDENTITETIT TË RREJSHËM DHE TË FALSIFIKUAR hisotrik, religjioz, kulturor, shtetëror dhe territorial të Serbisë së Madhe kolonialiste dhe gjenocidale.

Prof. Dr. Mehdi HYSENI

Në saje të këtyre “tre flamujve” religjiozë, Serbia disa herë e ka kolonizuar dhe e ka djegur Kosovën,Aanamoravën, Iliridën, dhe Shqipërinë Veriore, vetëm për të dëshmuar para Evropës, dhe para botës, se “identiteti shtetëror, religjioz dhe territorial“ i saj mbi to, “është i ligjshëm”, dhe “është i vjetër”, që nga koha e Bizantit.

Përkundrazi, këto “tri simbole” famëkëqia politiko-shtetërore-religjioze të Serbisë, janë shkaku dhe pasoja kryesore e shkretimit kolonial dhe gjenocidal të territorit dhe të popullësisë indigjene shqiptare brenda kufijve natyrorë historikë dhe gjeopolitikë të Shqipërisë Etnike.

Edhe pse këto institucione religjioze janë falsifikat i periudhave të ndryshme historike (shek.XIV – XXI) të Kishës Ortodokse Serbe-Bizantine, të ngulitura në Kosovën shqiptare, këto kanë luajtur rolin kryesor historik, kulturor, tradicional, nacional, propagandistik dhe shtetëror në procesin e kolonizimit, të shfarosjes së shqiptarëve autoktonë, dhe të përthithjes së begatisë dhe të territoreve të Shqipërisë Etnike (Kosovë, Anamoravë dhe Iliridë). Këtë “mision të shenjtë” historiko-politik, propagandistik, diplomatik, religjioz kishtar dhe shtetëror antishqiptar, Manastiri i Deçanit, Manastiri i Graçanicës dhe Patriarkana, e kryejnë edhe sot, për të “provuar tapinë e vjetërsisë historike dhe ligjore” të identitetit shtetëror dhe kishtar të Serbisë gjenocidale dhe kolonialiste në Kosovë.

Si dikur, edhe sot, këto “përmendore të shenjta” paraqesin motivin kryesor historik, politik dhe “civilizues” të serbomëdhenjve dhe të Serbisë kolonizatore gjenocidale, se “Kosova është serbe”. Përkundrazi, Kosova as Anamorava kurrë nuk kanë qenë territore legale të Serbisë, por të Shqipërisë Etnike, me Shkupin si kryeqendër të tyre.

Me një fjalë Manastiri i Deçanit, Manastiri i Graçanicës dhe Patriarkana e Pejës, të drejtuara nga Kisha Ortodokse Serbe antisemitiste kanë qenë, dhe janë rreziku më i madh, permanent dhe koheziv i vazhdimësisë së asmilimit, të shfarosjes, të kolonizimit dhe të djegëjes së Kosovës, përkatësisht të Shqipërisë Etnike, dhe të shqiptarëve në Ballkan.

Ndaj as fiset, as individët, as grupet e as mahallët politike, nuk kanë pse të vriten mes veti, se kush do të jetë ndër “vojvodët” a “bajraktarët” e parë për ruajtjen me para dhe me pushkë të Patrikanës së Pejës dhe të Manastirit të Deçanit, sepse ato janë “produkte” të strategjisë politko-propagandistike dhe praktike shekullore të shtetit dhe të Kishës Ortodkse Serbe, që kanë lujatur rolin kryesor në spastrimin etnik, përkatësisht në ndryshimin e struktrurës demografike, ekonomike, politike, administrative dhe shtetërore të Kosovës dhe të Anamoravës shqiptare si pjesë integrale të territorit dhe të etnikumit pellazgo-ilir-shqiptar të Shqipërisë Etnike.

Naiviteti kombëtar dhe politik i shqiptarëve, duhet të ketë marrë fund njëherë e përgjithmonë, sepse as dikur, as sot, e as nesër shqiptarët nuk kanë pasur, nuk kanë, dhe nuk do të kenë asnjë nevojë dhe, asnjë arsye, që të jenë shërbëtorë dhe roje besnike të kishave dhe të manastireve kolonialiste gjenocidale të Serbisë (të ngulitura në Kosovë, dhe në trojet e tjera të Shqipërisë Etnike), të cilat kanë qenë, janë, dhe do të jenë vazhdimisht në funksion të shpërfytyrimit të identitetit etnik, kombëtar, kulturor, civilizues, territorial dhe shtetëror të shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike.

Manastiri i Deçanit nuk ka pasuri të paluajtshme të trashëguar kishtare as qeveritare serbe në Deçan, sepse është në tokën e Kosovës shqiptare, të kolonizuar dhe të uzurpuar me dhunë barbare dhe me gjenocid nga Serbia bizantine që nga koha mesjetare e car Stefan Dushanit-Mizorit e deri më sot.

Me gjithë “dekoratat” e saj të dikurshme dhe të sotshme (dhuruar miqve të saj kolaboracionistë shqiptarë) Serbia kot ëndërron rikthimin e saj në Kosovë, sepse “jatakët” dhe hyzmeqarët e saj të “kallapit të hyrrjetit”: “Rrustë Alija, Bilall Rrusta me të birin e tij, Salih Rrustemi” nga Deçani kanë ngordhur qëmoti, së bashku me krajlët, me carët dhe me vojvodët e Serbisë gjenocidale.

Shqiptarët nuk janë të obliguar as t’i ruajnë (dhe të virten si dikur për ruajtjen e varreve, të kishave dhe të manastireve të kolonëve serbomalazezë në Kosovë), e për më tepër, as t’ua falin tokën e tyre stërgjyshore kishave dhe manastireve të Serbisë, të ndërtuara mbi themelet dhe mbi rrënojat mijëravjeçare të kishave pellazge-ilire-shqiptare në Kosovë, dhe në hapësirat e tjera të Shqipërisë Etnike.

Pa marrë parasysh falsifikimet e historiografisë serbomadhe, në Kosovë nuk ka kisha dhe manastire origjinale serbe, por falsifikate, sepse ato ndodhen në shtetin e vjetër serb të Rashkës së shën Savës dhe të nemanjiqëve-Serbinë e sotme.

Siç bëjnë të ditur mjetet informuese serbe “Beta” dhe “B92” të Beogradit, më 24.06.2008 :” Ish-kryeshefi I UNMIK-ut Joakim Ryker (më 19 qershor, një ditë para se të shkonte nga misioni i tij ndërkombëtar në Kosovë) paska kërkuar nga Kuvendi i Komunës së Deçanit, që ai t’ia kthente pasurinë tokësore prej 24 hektarësh Manastirit të Deçanit, të cilën qeveria e Serbisë i paska falur” këtij institucioni kishtar serbosllav.

Pa marrë parasysh iniciativën politike të ish-kryeshefit të UNMIK-ut, Joakim Ryker, si pasojë e ndikimit të faktorit shtytës politiko-propagandistik dhe religjoz shtetëror të Kishës Ortodokse Serbe, Kuvendi i Komunës së Deçanit, nuk duhet t’ia kthejë, e as t’ia legalizojë asnjë pëllëmbë toke Manastirit të Deçanit, sepse ajo është tokë shqiptare, që i përket Kosovës, përkatësisht Shqipërisë Etnike, jo kursesi Manasitirit të Deçanit, as Serbisë, edhe pse qeveria e Serbisë ata 24 hektarë ia paska “falur” Manastirit serb, të ngulitur në tokë të huaj joserbe.

Pavarësisht se në çfarë kohe qeveria e Serbisë ia ka “falur” tokën shqiptare Manastirit serb të saj, ai ka qenë, dhe është akt ilegal historik dhe juridik, sepse titullar i ligjshëm i asaj toke është Kosova dhe shqiptarët, jo carët dhe mbretërit serbomëdhenj kolonistë dhe hegjemonistë të Serbisë gjenocidale të Slobodan Milosheviqit dhe të Boris Tadiqit etj.

Serbia mund t’ia falë Manastirit të Deçanit vetëm tokën e saj në Shumadi, por jo, kursesi edhe tokën e Kosovës shqiptare, pa marrë parasysh historinë e falsifikuar të vjetërsisë së “ngulitjes” së tij në truallin etnik shqiptar, ai është një falisfikat origjinal i kulturës dhe i shtetësisë serbe në Kosovë, që nga koha e okupimit dhe e kolonizmit të Shqipërisë Etnike nga ana e mbretërisë së car Stefan Dushanit-mizorit(1331-1355).

Duhet t’i përkujtojmë sundimtarët kolonistë dhe gjenocidalë serbomëdhenj se, jo vetëm Manastiri i Deçanit, por edhe Patrikana e Pejës, Manastiri i Graçanicës...etj. nuk janë ndërtuar, as nuk ndodhën në tokën serbe as të Serbisë, por në territorin etnik pellazgo-ilir-shqiptar të Shqipërisë Etnike.

Prandaj as qeveria e Beogradit e as Kisha Ortodokse Serbe nuk kanë asnjë arsye me bazë historike dhe ligjore, që të kërkojnë nga qeveria e komunës së Deçanit, përkatësisht nga qeveria e Republikës së Kosovës, që Manastirit të Deçanit, t’i “kthehet” pasuria prej 24 hektarësh tokë, të falur paraprakisht nga Serbia”.

“Oj, Serbi, oj shtrigë e vjetër, në Kosovë nuk ke Serbi tjetër”?

Manastiri i Deçanit, Manastiri i Graçanicës dhe Patrikana e Pejës janë kryepërmendoret dhe kryekariatidat apogjetike të kolonizimit dhe të pushtimit serbomadh të Kosovës shqiptare.

“Oj Serbi, oj shtrigë e vjetër”, bashkë me car dushanët, me car llazarët, me knez millosh obrenoviqët, me knezë danillot, me kral petrat, me nikollë pashiqët, me vuk karaxhiqët, me qubrilloviqët, me andriqët dhe me millosheviqët, kanë ngordhur edhe rrust aliat, bilall rrustat, salih rrustat, mahmud zajmat, ahmed zogat, ali shkurijat, sinan hasanat, rrahman morinat etj., në Kosovë më nuk ka kësi surratash serbomëdhenj, dhe serbofilë, por KA VETËM ILIRË-SHQIPTARË : GJERGJ KASTRIOTË-SKENDERBE, ISMAIL QEMALË, HASAN PRISHTINË, ISA BOLETINË, AZEM BEJTË, AVNI RRUSTEMË, ENVER HOXHË, ADEM DEMAÇË, ADEM JASHARË…ETJ., të cilët me luftën dhe me veprën e tyre të ndritshme kombëtare dhe atdhetare patriotike shqiptare na frymëzuan, na edukuan dhe na mësuan, që të mos bëhemi robë dhe shërbëtorë të huaj, duke u vrarë mes veti për hir të rujatjes së kishave e manastireve të huaja serbo-greko –bullgaro-malaze sllave, por se si ta çlirojmë, ta ndërtojmë, ta pavarësojmë, ta mbrojmë, ta bashkojmë, ta përparojmë, dhe si ta duam pa hile, me vetëdije të lartë, me ideal dhe me besnikëri të patundur çdo pëllëmbë toke të Shqipërisë Etnike.

Identiteti i rrejshëm shtetëror dhe kishtar serb në Kosovë-Shqipërinë Etnike!

Sikurse që është e papranueshme vazhdimësia e shtetësisë serbe në Kosovë, në Anamoravë, në Novi Pazar dhe në viset e tjera të Shqipërisë Etnike, ashtu është e papranueshme dhe e kontestueshme e drejta historike e kishave dhe e manastireve serbe, si dhe statusi juridik i pasurisë dhe i pronave trashëgimore të tyre, të uzurpuara dhe të tjetërsuara në mënyrë ilegale nga pasuritë dhe nga pronat legale dhe legjitime të shqiptarëve jo vetëm në Deçan, në Pejë, në Prizren, në Graçanicë etj., por në mbarë territorin e “Juzhna Srbija”, përkatësisht të Anamoravës shqiptare (Kurshumli, Bllacë, Vranjë deri në Nish).

Ja, sesi “shkenca” serbomadhe ka nxjerrë në shesh “argumentet e ligjshme” se si Serbia çetniko-fashiste dhe gjenocidale e ka kolonizuar Kosovën dhe, se si ia ka arritur, që t’i mashtrojë shqiptarët e ligjë për t’i ruajtuar varret, kishat dhe manastiret e falsifikuara serbe në Kosovë :” Në katundin Junik, po në kufirin shqiptar, dhe në stefanmahallë edhe sot nodhet fisi shqiptar mysliman Berishë, të cilët ruajnë varrezat serbe edhe rrënojat e kishës, që e ka ndërtuar ingumeni i dytë i Manastirit Deçani i Lartë, i quajturi Danillo. Deri në luftën Ballkanike në këtë manastir ka banuar nga një shqiptar trim nga fisi më i fortë bashkë me një ose dy djemtë e tij. Ai e ka mbajtur emrin Vojvodë dhe detyra e tij ka qenë mbrojtja e manastirit, qoftë edhe me jetën e tij. Kështu, njëfarë Vojvodë Rrustë Alija ka pasur nga Sulltani edhe një dekoratë të shquar. Vojvoda i fundit ka qenë Bilall Rrusta me të birin e tij, Salih Rrustemin. Madhëria e tij e ka dekoruar për merita me urdhërin e Shën Savës. Sot ne në Metohi (fjala Metohi është me prejardhje greke, që do të thotë pronë kishtare-Gjorgje Kërstiq, citat nga i njëjti libër i tij,f.26) na e kujtojnë të kaluarën madhështore monumentet historike. Deçani i Lartë dhe Patrikana e Pejës. Të mos ishin këto dhe të mos qëndronin kryqet ndë disa varreza shqiptare, të përziera me gurët e tyre, p.sh. në Isniq, në Junik etj., si dhe emrat e pothjuaj të gjithë katundeve, nuk do të dihej aspak se këtu ka psur serb.” (Burimi: Gjorgje Kërstiq, Kolonizimi në Serbinë Jugore-Kolonizacija na Juzhnoj Srbiji), “Bosanska Poshta”,Sarajevo, 1928, botimi i përkthyer në gjuhën shqipe, Shtëpia botuese “Koha” Tiranë, 1994, f.26-27).

Duke qenë se në Kosovë nuk ka Serbi dhe serbë, por vetëm kisha dhe manastire kolonizuese, dhe serbë kolonistë kriminelë, të grumbulluar dhe të “sistematizuar” sipas enklavave dhe eksklavave (të projektura dhe të ngritura sipas interesit shfrytëzues ekonomiko-politik dhe shtetëror të Serbisë së Madhe dhe të Kishës Ortodokse Serbe nëpër tokat dhe shtëpitë shqiptare, të paktën, qe më se 100 vjet (1912-2008), as komuna e Deçanit e as qeveria e Kosovës nuk janë të obliguara me ligj, as me kushtetutë, që kishave dhe manastireve të falsifikuara kolonizuese serbe, t’iu kompenzojnë, e aq më tepër, t’iu “kthjejnë pronat e tyre”. Përkundrazi, ligjet dhe insttucionet përkatëse shtetërore të Republikës së Kosovës, duhet të kërkojnë nga Kisha Ortodokse Serbe, që ajo t’i dëmshpërblejë dhe t’i rikthejë të gjitha pronat dhe pasuritë e konfiksuara dhe të uzurpuara të shqiptarëve që nga shekulli XIV e deri më sot.

Po qe se duan të vazhdojnë “misionin e shenjtë” politiko-shtetëror të Serbisë kolonialiste në Kosovë, atëherë, të gjitha kishat dhe manastiret serbe, duhet të paguajnë tatimet dhe rentën e rregullt për shfrytëzimin e pasurisë tokësore, sepse janë të vendosura në territorin administrativ dhe shtetëror të Republikës së Kosovës.

Ky status ligjor për “mbijetesën” dhe funksionimin e kishave dhe të manastireve në Kosovë, duhet të rregullohet me ligj dhe me Kushtetutë të Kosovës, ashtu sikurse e kanë rregulluar atë shtetet e Evropës, Amerika, Australia etj., ku janë të ndërtuara dhe veprojnë kishat dhe manastiret serbe.
Kishat dhe manastiret serbe në Kosovë, duhet ta kenë të njëjtin status ligjor dhe kushtetues sikurse ato në diasporë (Evropë, Amerikë, Australi etj.), sepse ndodhen në territor të huaj, jo në territorin e Serbisë.
____________________

---------

• TITUJ TË NGJASHËM

[ Lajmet kryesore ]

Shqipëria nën ujë, qeveria e papërgatitur për përmbytjet (2008-12-03 09:58:55 nga admin4)

[ Lajmet kryesore ]

Të reshurat e shiut ende po vazhdojnë në Vushtrri (2008-12-03 09:45:02 nga admin4)

[ Histori ]

Amaneti i Hoxhë Muglicës: Rroftë Shqipëria! (2008-12-03 05:51:03 nga admin4)

[ Lajmet kryesore ]

Prishtinë, protesta kundër planit 6 pikësh të EULEX (2008-12-02 16:31:31 nga admin4)

[ Lajmet kryesore ]

Protestë kundër 6 pikëshit në Prishtinë (2008-12-02 09:27:59 nga admin4)