| » Opcionet për artikullin |
|
Shkruan: Tafil DURAKU
Qė ta trajtojmė kėtė temė na shtyri intervista skandaloze e tė ngarkuarit me punė nė Ambasadėn Serbe, nė Tiranė, z. Miroljub Zariē, dhėnė gazetares sė televizionit ALSAT, znj. Valbona Kurti, mė 22. 2. 2008.
Nga e gjithė intervista e zėvėnėsit tė zjarrit dhe zėnxitėsit tė Luftės sė Tretė Botėrore, sė toku me Serbinė dhe Rusinė, nė vazhdėn e politikės gjenocidale garashanino-milosheviēiane antishqiptare, serbo-ruse dhe anasjelltas, kuptuam qartė se Serbia gjakatare, edhe pse e di saktėsisht se ėshtė e vendosur nė truallin iliro-shqiptar me dhunė e dredhi karpatoidėsh, duke i pushtuar e spastruar etnikisht tokat shqiptare nga popullsia autoktone shqiptare, dhe duke e asimiluar vazhdimisht atė, ende vazhdon tė mbetėt e sėmuara kronike e rajonit dhe globit nė tėrėsi, gjė qė dėshmuan kėto ditė edhe demonstratat mė tė reja luftėnxitėse nė Beograd, nė Mitrovicė dhe gjetkė, si dhe deklaratat publike tė shumė diplomatėve e politikanėve serbė.
Por, ajo qė duhet kujtuar e rikujtuar kėtu politikės sė zjarrit milosheviēo-koshtunician dhe aparaturės sė tyre shtetėrore serbomadhe, prirė nga kisha dhe ASHA Serbe, pėrkrahur nga Moska zyrtare, ėshtė se duhet ta dinė, ta kuptojnė dhe tė binden, mė nė fund, pėrfundimisht, se Serbia, sot, ėshtė e shtrirė nė 100 pėr qind tė territorit tė pushtuar iliro-shqiptar, dhe, po ashtu, tė popullsisė sė asimiluar autoktone iliro-shqiptare, si pjesė e popullsisė ekzistuese serbe, tė cilės i takon pa dyshim edhe i ngarkuari me punė nė Ambasadėn Serbe, nė Tiranė, Miroljub Zariē, etj., tė cilėve do tu kujtonim, po ashtu, qė ta marrin dhe ta lexojnė e rilexojnė veprėn shkencore tė bashkėkombasit tė tyre Milan Obradoviē, Reforma agrare (Agrarna reforma) dhe do tė binden plotėsisht se e kujt ėshtė Dardhania (Kosova e sotme). Ai libėr duhet ti shėrbejė edhe botės pėrparimtare e bashkėkohore ndėrkombėtare, mbi tė cilin libėr do ti forconin edhe mė bindjet e tyre pėr Dardhaninė (Kosovėn) dhe trojet tjera tė pushtuara shqiptare, si pasojė e dhunės shekullore sllavo-serbe, pėrkrahur, sikurse edhe sot, nga Rusia dinake e putino-lavrovėve antishqiptarė, antinjerėzorė dhe antibotėror.
Kur jemi kėtu, duhet ti kujtojmė e rikujtojmė opinionit pėrparimtar botėror, se aspak nuk ka gabuar pse ka dalė nė mbrojtje tė shqiptarėve tė torturuar me shekuj nga politika shfarosėse e torturuese serbomadhe ndaj shqiptarėve autoktonė, tė cilėn autoktoni e mbėshtet shkenca pėrparimtare botėrore, nė veēanti, dhe me plot tė drejtė, shkenca e paanshme evropiane, e cila, sot, edhe politikisht doli nė anėn e tė drejtės sė patjetėrsueshme tė shqiptarėve, pėr ti ndihmuar qė tė shkėputen njė herė e pėrgjithmonė nga tuteloria gjakatare e Beogradit fashist e antishqiptar, duke e njohur botėrisht Republikėn e Kosovės. Dhe, nuk ėshtė aspak e ēuditshme pse e ka shokuar dhe e shokon Beogradin zyrtar njė qėndrim i tillė proshqiptar i politikės paqėsore e demokratike ndėrkombėtare, mbėshtetur edhe ushtarakisht dhe pa asnjė rezervė nga aleatėt e shqiptarėve dhe tė njerėzores sė tyre gjithėnjerėzore.
Por, e sėmuara kronike e globit, Serbia, nuk don tė dijė pėr gjithė botėn pėrparimtare, sepse, ėshtė e sėmurė keq nė kokėn e saj kishtare, shkencore dhe antishqiptare, tė cilin qėndrim antinjerėzor dhe antishqiptar, sidomos, antiamerikan, antievropian dhe antibotėror, e shfaqi publikisht edhe i ngarkuari me punė nė Ambasadėn Serbe, nė Tiranė, Miroljub Zariēi, i cili, padyshim, shkonte hapave tė gjenocidistėve paraprakė serbė, si dhe hapave tė punėdhėnėsve tė tij gjenocidistė kleriko-ushtarakė serbomėdhenj, koshtunico-tadiēianė.
Kėto tė dhėna i dėshmuan sjelljet antinjerėzore tė demonstruesve serbė nė Mitrovicėn e Veriut, ku iu vu zjarri dy pikave kufitare qė ndajnė Kosovėn me Serbinė, si dhe Ambasadės Amerikane nė Beograd dhe ambasadave tjera tė shteteve qė kanė njohur ligjėrisht tė drejtėn e shqiptarėve pėr shkėputje nga Serbia kolonizatore e grashanino-ēibriloviēėve demokratė. Demonstratat e dhunshme tė demonstruesve serbė dėshmojnė edhe njė herė dhe bindshėm se e sėmuara e globit nuk heq dorė lehtė nga politika e saj kolonizuese, nė dėm tė fqinjit shqiptar, sepse, ajo, harron se ėshtė populli shqiptar i vetmi popull qė ende jeton i ndarė nė pesė shtete antishqiptare nė rajon, falė politikės sė tyre miqėsore, humane e njerėzore.
Duhet shtuar kėtu, se Serbia e sėmuara e rajonit dhe globit, ėshtė shtet i shtrirė nė trojet e pushtuara shqiptare, qė nga Danubi e kėtej dhe serbėt duhet ta kenė tė qartė kėtė tė vėrtetė tė hidhur shkencore dhe historike. Duhet tu kujtojmė kėtu serbėve, sidomos, Miroljub Zariēit e bashkėmendimtarėve tė tij, dhe aleatėve tė tyre ruso-kinezė etj. qė me ardhjen e tyre (paraardhėsve tė serbėve) nga karpatet, ata ushtruan terror dhe gjenocid tė paparė ndaj popullatės vendore ilire nė trojet e veta atnore, etnike dhe autoktone. Kėtu, do ta pėrmend vetėm njė rast, duke iu referuar njė shkencėtari e dijetari tė njohur gjerman, se me shtrirjen e dhunshme tė sllavėve karpatoidė nė thellėsi tė trojeve iliro-shqiptare, brigjeve tė Lumit tė Bardhė (Ibrit tė sotėm), ardhacakėt kishin ndėrtuar njė kishė, tė cilėn e kishin rrethuar me hunj tė zbardhur (duke ua hequr lėvoren hunjve) dhe nė secilin hy kishin ngulur nga njė fėmijė tė gjallė ilirė, pėr tė ngjallur panikė tė paparė dhe tmerr shokues te popullata vendore, vetėm e vetėm qė ti dėbojnė mė lehtė ilirėt nga trojet e tyre etnike dhe ti asimilojnė ata pėrmes klerit tė tyre kishtar. Kjo egėrsi shihet sheshit se vazhdon edhe sot, pėrmes politikave tė tyre shtetėrore, shkencore dhe ushtarake antishqiptare, por, po shihet qartė se nuk po i ha bota mė pėrrallat bajate tė serbėve, sepse, e gjithė bota po e di tashmė se Serbia ende, edhe pa Dardhaninė (Kosovėn) mban toka tė pushtuara shqiptare, tė spastruara etnikisht nga shqiptarėt autoktonė, deri tej Nishit tė sotėm, pra, deri nė lumin Danub.
Kjo ėshtė e vėrteta shkencore dhe historike qė duhet ta dinė tė gjithė serbėt, kudo qė jetojnė, si dhe i ngarkuari me punė nė Ambasadėn Serbe, nė Tiranė, dhe ėshtė koha e fundit qė pėr gjenocidin dhe etnocidin e ushtruar ndaj fqinjve tė tyre shqiptarė tė kėrkojnė falje publike, botėrisht, sepse, politika e tyre me apetite tė shfrenuara pushtuese, sidomos, ndaj fqinjit shqiptar, po dėshmon qartė se Serbia, vėrtetė, ėshtė dhe mbetėt e sėmuara kronike e globit, e dresuar nga politika e vėllait tė madh rus dhe miqve tjerė tradicionalė sllavo-kinezė.
Do i kujtojmė kėtu tė ngarkuarit me punė nė Ambasadėn Serbe, nė Tiranė, dhe gjithė opinionit serbė e ndėrkombėtar, se, Serbia, me politikėn e saj konsistente antishqiptare, qė nga viti 1878 e kėtej ka ushtruar terror, gjenocid dhe etnocid tė paparė ndaj shqiptarėve autoktonė, duke e mashtruar opinionin botėror, duke i dėbuar, gjithnjė, me dhunė sistematike shqiptarėt, nga Sanxhaku i Nishit, fillimisht, pastaj, pas Luftės sė Parė dhe tė Dytė Botėrore, duke kryer shumė masakra nė Dardhani (Kosovė), si nė Drenicė, Dukagjin, Rrafsh tė Kosovės, Karadak, Gallap e Llap, si dhe nė Tivar, ku janė tė njohura, sidomos, torturat e paharruara gjatė aksionit famėkeq tė mbledhjes sė armėve. Dhe, politika antishqiptare e torturės dhe pėrndjekjeve tė tyre vazhdoi edhe gjatė mbretėrisė sė Titos gjakpirės dhe kryekasapit tė Evropės, Milosheviē, pėr tė vazhduar me intensitet tė plotė edhe me koshtunico-tadiēėt dhe me gjithė aparatin tjetėr represiv policor e ushtarak serbo-rus.
Pra, pėr fat tė keq tė shqiptarėve, masakrat ndaj tyre vazhduan edhe gjatė Luftės sė Lavdishme Popullore tė UĒK-sė, tė cilat i pa bota e civilizuar dhe demokratike, e cila vendosi me plotė tė drejtė qė tė dalė nė mbrojtje tė njė populli duarthatė. Masakrat mė tė mėdha tė kėsaj lufte tė lavdishme shqiptare janė: Masakri i Raēakut, Masakri i Prekazit, Masakri i Abrisė, Masakri i Izbicės, Masakri i Mejės, etj.
Tashmė, siē i di populli shqiptar, i cili i ka pėrjetuar nė kurriz tė vetin dhe nė shtėpi tė vet torturat sistematike serbo-jugosllave, i di edhe e gjthė bota demokratike pėrmasat e gjenocidit serbomadh, ushtruar ndaj popullit tė pafajshėm shqiptar nė vatrat e veta shekullore e autoktone, dhe, fare natyrshėm, i di edhe shkenca e re shqiptare, evropiane dhe botėrore, prandaj ėshtė mirė ti lėnė mėnjanė profkat e ēoroditura diplomatike e politike koshtunico-tadiēėt dhe aparatura e tyre kriminale diplomatiko-politike.
Kjo pasqyrė reale, sadopak, do ta ndihmonte popullin serb dhe do ta lironte atė nga mendėsia politike paramesjetare antishqiptare dhe antifqinjėsore, tė cilėn politikė antishqiptare po e trumpetojnė botėrisht tė gjitha konjunkturat politike, shkencore dhe aparteidiste tė Beogradit zyrtar, pėrkrahur parezervė nga Moska dhe aleatė tė saj gjakpirės.
Duhet tu kujtojmė kėtu tė gjithėve, se, sikurse qė rendi i vjetėr botėror e ka copėtuar Shqipėrinė kaq egėrsisht dhe antinjerėzisht, duke e copėtuar nė pesė shtete fqinje, tash, po rendi i ri botėror, e ka pėr obligim moral e njerėzor qe ta bashkojė Shqipėrinė, pavarėsisht u pėlqen apo nuk u pėlqen serbėve dhe politikave tė tyre antishqiptare...
Prandaj, zotėrinj tė Beogradit dhe pėrkrahės tė tyre, do ishte mirė dhe e udhės njerėzore qė pėrfundimisht tė hiqni dorė nga politika shfarosėse qė keni ushtruar nė vazhdimėsi dhe nuk pushoni ta ushtroni ndaj popullit shqiptar nė trojet e veta etnike, sepse, populli shqiptar e do vetėm njė shtet tė vetin dhe ai shtet ėshtė Shqipėria SHQIPĖRI...
Burojė, mė 25 shkurt 2008
(Autori ėshtė poet dhe publicist i pavarur shqiptar)
|
|
