DERVINA.COM - Arkivi i lajmeve Arkivi i lajmeve
Për vitet 2006,2007 dhe 2008

^ Kategoritë
Kërko në lajme: 
Shpalos kategorinë:
 Lajmet kryesore
 Lajmet në gjuhen angleze
 Opinion
 Intervista
 Sport
 Kultura
 Histori
 Diaspora
 Tech-Info

Madhësia e shkronjave
Dukja Madhësia (piksel)
AaBbCc 11 piksel
AaBbCc 12 piksel
AaBbCc 13 piksel
AaBbCc 14 piksel

Vizitorët online në arkiv: vizitorë
» JO “RI-KONVERTIM” FETAR, POR RIBASHKIM KOMBĖTAR DHE SHTETĖROR SHQIPTAR!
Postuar mė datėn: 2008-08-12 15:34:23 nga admin1 :: Kategoria: Opinione

BAROMETRI DIPLOMATIK

*** Sami Frashėri: “Shqiptari ėshtė shqiptar para se tė jetė mysliman a i krishterė.”

*** Pirro Prifti: “Ri-kovertimi nė fenė e tė parėve, njė opsion i nevojshėm” (www.gazetasot.com,mė 9 gusht 2008).

*** Autori, pėrkundrazi, ėshtė i dėmshėm, regresiv dhe vetėvrasės pėr shqiptarėt. “Ri-konvertimi” i sugjeruar, “i nevojshėm” i Prirro Priftit, do tė ishte i parapėlqyerė dhe, me interes tė madh vetėm pėr krishterimin bizantin greko-serb, i cili qė nga zanafilla e shfaqjes, e mbijetesės e deri nė pėrfundimin-shembjen e tij nga Perandoria Osmane, ka qenė nė funksion tė konvertimit fetar, tė shtypjes, tė shfrytėzimit dhe tė shfarosjes sė shqiptarėve, si dhe tė shlyerjes sė identitetit etnik, historik, gjeografik, kombėtar, shtetėror dhe territorial tė shqiptarėve dhe tė Shqipėrisė Etnike nė Ballkan.

Fati i madh i shqiptarėve dhe i Shqipėrisė Etnike ėshtė qė Rilindja Kombėtare Shqiptare nuk ka filluar, as nuk ka pasur asnjė “eksponent” sikurse Pirro Prifti dhe Aurel Plasari, qė janė marrė me fenomenologjinė e konvertit dhe tė rikonvertit tė shqiptarėve, sepse, ku ta dinim, se ēfarė feje, ēfarė race, ēfarė kombi dhe, ēfarė atedheu a shteti, do t’i pėrkisnin shqiptarėt sot.

Fenomenologjia e tezės toksikologjike “DIVIDE ET IMPERA” pėr “rikonvertimin” e shqiptarėve tė pėrkatėsisė myslimane, ėshtė e re, zė fill pėr sė mbrapshti, qė nė vitet e 90-ta tė dekadės sė fundit tė shekullit XX( pas rrėzimit tė sistemit komunist nė Shqipėri), me botimin e librit skandaloz dhe tendcioz tė Aurel Plasarit me titull: Vija e Teodosit-nga t’ia mbajnė shqiptarėt, Shtėpia Botuese “Marin Barleti”, Tiranė, 1995.
* *


Prof. Dr. Mehdi HYSENI

Ėshtė me interes pėr lexuesit dhe pėr opinionin publik shqiptar se “jusitifikimin” historiko-filozofik dhe politik tė tezave, tė koncepteve dhe tė pikėpamjeve tė lidhur me konvertimin e shqiptarėve tė pėrkatėsisė sė besimit mysliman, tė parashtruara nė pėrmbajtjen e librit tė theksuar tė Aurel Plasarit, e pat kundėrshtuar nė mėnyrė vehemente tė argumentuar objektive, filozofi shqiptar nga Prishtina, Shkėlzen Maliqi, me ē’rast qe zhvilluar njė polemikė e ashpėr ndėrmjet Aurel Plasarit dhe Shkelzen Maliqit.

Pavarėsisht se, ē’thotė historia e hidhur e konvertit tė shqiptarėve nga sundimtarėt e tyre pernadorakė shekullorė (bizantinė, osmanė etj.), riaktualizimi i “ri-konvertit” tė shqiptarėve tė fesė myslimane, nuk ėshtė temė pėr debatim as pėr propagandim (qoftė nė kuptimin politik, apo nė atė shkencor, publicistik a informativ masmedial shqiptar as ndėrkombėtar), sepse i pėrket tė sė kaluarės sė largėt shekullore tė shqiptarėve, ku sot, asgjė nuk mund tė korrigjohet, tė riparohet, as tė revizionohet nė atė drejtim, por duhet pranuar kėshtu si ėshtė gjendja faktike me tė tri fetė qė i kemi, tė cilat, janė shembull karakteristik poztiv nė botė tė ekumenizmit dhe tė pėrbashkėsisė fetare, kombėtare dhe shtetėrore, sepse, asnjėherė nė historinė e derisotme tė ekzistencės sė tyre nuk kanė pasur asnjė mosmarrėveshje, asnjė konflikt, asnjė problem, asnjė viktimė as nė aspekin fetar, as nė atė politik, kombėtar atdhetar dhe shtetėror shqiptar.

Prandaj, pa marrė parasysh faktet, se ēfarė na thotė historia e dikurshme mijėravjeēare se ēfarė kanė qenė shqiptarėt me pėrkatėsi fetare dhe se, sot (vetėm nė dy dekadat e fundit tė viteve 1990-2008), ēfarė thonė “tezat e reja” tė Pirro Priftit dhe tė Aurel Plasarit pėr rikonvertimin e shqiptarėve tė fesė myslimane nė “fenė krishtere tė tė parėve tė tyre”, gjendja, statusi faktik, juridik dhe shoqėror i tė tri feve (myslimane, ortodokse dhe katolike) tė kombit shqiptar janė tė pandryshueshme, tė pacėnueshme dhe tė paprekshme nė asnjė aspekt dhe, nė asnjė segmengt tė tyre, iu pėlqeu kjo apo jo, pirrove, plasarėve dhe sulltanėve osmanllinj anadollakė.

Ne, mund t’i “thyejmė dhėmbėt” dhe tė shkruajmė, dhe tė botojmė me “tonelata” analiza, komente dhe libra pėr “rikonvėertimin” e shqiptarėve, por kjo gjendje faktike e tė tri feve tė shqiptarėve, nuk mund tė ndryshohet kurrė as me dialog paqėsor, as me dhunė, as me terror e as me gjenocid.

Prandaj, ėshtė absurd i absurdit, utopi dhe primitivizėm tė merremi me “temėn” e “rikonvertit”, tė aktualizuar nga ana e autorėve tė theksuar, si dhe nga bashkėmbėshtetėsit e tyre, ndėr tė cilėt ėshtė, edhe njė akademik-historian i shquar shqiptar, i cili gjatė tėrė jetės dhe veprės sė tij (si pedagog universiteti dhe, si shkencėtar dhe patriot i shquar shqiptar ka dhėnė njė kontrbut tė paēmueshėm nė fushėn e ndriēimit tė shkencės historike shqiptare). Miirėpo, nė kėtė pikėvėshtrim, kur ėshtė fjala pėr “rikonvertimin” e shqiptarėve, nuk i jap tė drejtė, sepse shqiptarėt nuk mund t’i ndėrrojnė fetė e tyre qė kanė mbase ato nuk janė parti politike e as grupe tė interesave tė ndryshme politike, ideologjike, ekonomike dhe tregtare tė “biznesmenėve”, tė “demokratėve”, tė “besimtarėve” dhe tė “patriotėve” tė kohės sė sotme konsumatore.

T’i ndėrrojmė partitė politike, jo FENĖ, as ATDHENĖ!

Pse jo, pėr hir tė interesit tė pėrgjithshėm kombėtar, fetar, atdhetar dhe shtetėror, kurdo qė e lypė nevoja, le t’i ndėrrojmė dhe, t’i reduktojmė partitė politike, jo tė tri fetė qė i kemi, sepse kėto, qė nga krjimi i shtetit tė parė shqiptar e deri mė sot, nė historinė e tyre, kurrė nuk kanė qenė pengesė pėr bashkėjetesėn fetare, kombėtare dhe shtetėrore tė shqiptarėve, e as pėr zhvillimin dhe pėrparimin e tyre tė pėrgjithshėm kulturor, demokratik, politik dhe shtetėror si nė kuptimin e brendshėm, ashtu edhe nė atė tė jashtėm ndėrkombėtar.

Nė historinė e tyre tė derisotme tė tri fetė (myslimane, ortodokse dhe katolike) tė shqiptarėve kurrėnjėherė nuk kanė qenė, dhe nuk janė kurrfarė problemi, shkaku as pasoje, pse shqiptarėt qė mė se 100 vjet janė tė kolonizuar dhe tė robėruar nga sundimi shtetėror dhe i krishter bizantin greko-serb sllav, por shkak dhe pasojė kanė qenė, dhe, fatkeqėsisht, edhe sot janė partitė dhe ideologjitė e ndryshme politike, si dhe interesat e tyre heterogjene tė ngushta personale, mahallore, nahiore, tregtare, ekonomike, pushtetore karrieriste, antifetare, antikombėtare dhe antishtetėrore shqiptare, qė historikisht (dikur dhe sot) kanė qenė nė funksion tė PĖRCARJES dhe tė VĖLLAVRASJES sė shqiptarėve, e jo as FEJA MYSLIMANE, AS FEJA ORTODOKSE E AS FEJA KATOLIKE E SHQIPTARĖVE.

Me njė fjalė, pėr tė gjithė minusat e derisotėm, dhe tė sotėm lidhur me status quo-n e moszgjidhjes sė problemit kombėtar shqiptar nė Ballkan, ėshtė fajtore politika dhe elitat politike shqiptare, sė bashku me aleatėt e tyre tė brendshėm dhe tė jashtėm, e jo as KISHA, E AS XHAMIA. Ndaj, nuk kemi asnjė nevojė, asnjė motiv dhe, asnjė arsye morlale, as profesionale, as politike, as kombetare e as fetare, qė tė kėrkojmė ndryshimin e feve ekzistuese tė shqiptarėve ( myslimane, ortodokse dhe katolike).
Pa marrė parasysh qėllimin e shtruarjes sė kėsaj teme, qė nė asnjė mėnyrė nuk ėshtė “temė” me interes tė dobishėm pėr shqiptarėt, askush (qoftė shkencėtar, politikan, publicist, analist, gazetar apo shtetar) nuk e gėzon atė tė drejtė, dhe liri tė pakontrolluar dhe arbitrare (tė thėrras popullin shqiptar pėr “ri-konvertim”), qė tė dalė nė opinionin publik shqiptar, duke propaganduar tezėn e rrejshme dhe tė falsifikuar armiqėsore, se shqiptarėt e besimit mysliman, duhet tė “RI-NKOVERTOHEN nė fenė e krishterė tė tė “parėve tė tyre”, sepse fenomeni i konvertit ose i rikonvertit, ėshtė ēėshtje private individuale, e jo ēėshtje, as problem kolektiv gjithėshiptar, as i dy shteteve ekzistuese shqiptare (Shqipėria dhe Kosova), as i hapėsirave tė tjera tė Shqipėrisė Etnike (Ilirida, Anamorava, Malėsia e Madhe e Mbishkodrės dhe Ēamėria). Shkurt e shqip, fenomeni i “rikonvertit” tė Pirro Priftit dhe tė Aurel Plasarit, nuk duhet tė jetė i pranishėm nė asnjė kokė shqiptare, qė mendon, frymon, vepron dhe qė flet shqip, sepse ai ėshtė me bazė regresive fataliste bizantine sllave, qė ka pėr qėllim tė na pėrēajė, tė na konfrontojė edhe mbi bazėn fetare dhe tė na rikthej prapa pėr disa shekuj, atje, ku edhe ka zėnė fill gjenealogjia e tij antishqiptare-nė Bizantin greko-serb tė car Stefan Dushanit nė shekullin XIV.

Propagandimi i “ri-konvertimit”, ėshtė vepėr e dėnueshme me ligj!

Populli shqiptar nuk ka as mė tė voglėn arsye, asnjė nevojė, dhe asnjė leverdi qė tė “ri-konvertohet” as nė krishterizėm, as nė myslimanizėm, pavarėsisht nga ndonjė rikonvertim individual a familjar, tė cilat duhet kuptuar vetėm si raste izoluese , e jo kurrfarė dukurie me pėrmasa kolektive shqetėsuese, gjė qė nė atė rast, do tė ishte e nevojshme, ndėrhyrja e shtetit dhe e institucioneve fetare dhe shkencore shqiptare.

-Mjaft jemi asimiluar, konvertuar-rikonvertuar dhe copėtuar-ricopėtuar, kolonizuar-rikolonizuar nė rezervatet dhe nė “kopshtet zologjike” tė vendeve fqinje kolonialiste tė krishtera bizantine dhe heleniste (Greqia, Serbia, Mali i Zi dhe Bullgaria). Tanimė, njė status i kėtillė i shqiptarėve, ėshtė bėrė i padurueshėm, kėshtu qė, veē luftės dhė pėrpjekjeve tė parreshtura pėr LIRI DHE PĖR RIBASHKIM, nuk njeh kurrfarė tezash, as shembujsh individual privat tė KONVERTIMIT-RIKONVERTIMIT nė asnjė fe, as tė “parėve e as tė mbramėve” tė tyre.

Kujt t’ia kana, le tė konevertohet, rikonvertohet, le tė “rikvercohet” dhe, le tė shkojė atje nė “detet e nexehta krishtere” bizantine dhe helenike; le ta “thyejė qafėn”, ku ta “gjejė mė ngrohtė, mė mirė dhe mė lirė...” , sepse “Ri-konvertimi” i propozuar nga Pirro Prifti nuk ėshtė ēeshtje fetare, as kombetare, as politike e as shkencore e shqiptarėve, as e Shqiperisė Etnike, por kjo, thejsht, ėshtė ēeshtje private dhe inidividuale “qejf pėr njeri, tim pėr shtėpi”, qė nuk ka tė bėjė as me politikėn zyrtare, as me shkencėn shqiptare, as me Kuranin e as me Biblėn, sepse as nė kuadrin e shkencės, as tė Kuranit e as tė Biblės nuk ėshtė i parashikuar “Ri-kovertimi” i shqiptarėve.

Pse t’i kthehemi fesė sė krishterė tė tė “parėve”?!

– Sikur tė kishim pasur asifarė tė “parėsh fetarė” tė krishterė, sigurisht se, shqiptarėt, qė disa shekuj me radhė, nuk do tė jetonin pikėrisht nė errėsirėn dhe nė shtypjen barbarike mesjetare tė krishterimit tė tyre bizantin sllav. Por, pikėrisht, pse nuk kemi pasur asifarė tė “parėsh” krishterė, edhe sot, jemi nė kėtė gjendje tė mjerueshme: tė asimiluar, tė copėtuar, tė robėruar, tė konvertuar, tė rikonvertuar, tė kolonizuar dhe tė terrorizuar nėn tutelėn e krishterimit bizantin sllav dhe helenik.

Pavarėsisht nga synimet dhe nga tendecat e rrezikshme dhe regresive pėr “rikonvertim”, tė propaganduara nga “zėdhėnėsit” e kuzhinave tė ndryshme tė krishterimit bizantin helenist ( tė Moskės, tė Athinės, tė Beogardit, tė Podgoricės, tė Shkupit etj.), ka dashur Zoti qė historia e formimit tė kombit dhe tė shtetit shqiptar nė Ballkan ka zėnė fill me tė madhin Skėnderbe, si dhe me pasardhėsit e tij tė Rilindjes Kombėtare Shqiptare, tė cilėt kurrėnjėherė nė veprimtarinė e tyre krijuese dhe kombėtare atdhetare shqiptare, nuk e kanė parė tė arsyeshme, qė tė ėndėrrojnė dhe tė propagandojnė tezėn panheleniste, se shqiptarėt me pėrkatėsi tė fesė myslimane, duhet tė “konvertohen” nė fenė e krishterė.
Pėrkundrazi, si Skėndėrbeu, ashtu edhe pasardhėsit e tij rilindės, si dhe tė gjitha lėvizjet e mėpastajme ēlirimtare kombėtare shqiptare pėr liri, pėr drjetėsi, pėr pavarėsi dhe pėr bashkim tė shqiptarėve dhe tė Shqipėrisė Etnike, kanė luftuar me pushkė dhe me penė nė dorė kundėr ēdo forme dhe trajte tė asmimilimit dhe tė konvertimit tė shqiptarėve nė fe tė ndryshme, pavarėsisht nga “ofertat” e ndryshme politike tė armiqve tė brendshėm dhe tė jashtėm tė shqiptarėve dhe tė Shqipėrisė Etnike.

Kjo strategji fetare, kombėtare dhe shtetėrore e Skėnderbeut, dhe mė pas e Rilindjes Kombėtare Shqiptare dhe e tė gjitha lėvizjeve ēlirimtare kombėtare (1878-2002), ėshtė baza dhe mburoja kryesore qė shqiptarėt i mbron nga ēdo lajthitje, nga ēdo mashtrim, nga ēdo manipulim, nga ēdo indoktrinim panhelenist dhe panislamist me pėrmasa terroriste dhe fundamentaliste (ngado dhe, nga kushdo qė pėrhapen dhe, propagandohen ato nė hapėsirat e Shqipėrisė Etnike, dhe ndėr shqiptarėt, kudo qė ndodhen dhe, kudo qė veprojnė nė botė), nga ēdo pėrpjekje dhe, nga ēdo tendencė barbarike aqrmiqėsore e asimilimit, e konvertimit, e rikonvertimit, e shfrytėzimit, e kolonizimit, e rikolonizimit, e ripushtimit, e terrorizimit dhe e gjenocidit qoftė me bazė tė krishterė bizantine, apo qoftė me bazė panislamiste fundamentaliste.

Vaso Pashė Shkodrani: Kundėr fenomenologjisė sė “ri-konvertit” panislamik, panhelenist dhe tė krishterė tė shqiptarėve

Ndėr tė tjera, kėtė konkluzion tonin kundėr ndryshimit tė feve ekzistuese tė shqiptarėve pėrmes “rikonvertit” tė Pirro Priftit dhe tė Aurel Plasarit, e provon edhe ky apel historik kombėtar dhe patriotik i pavdekshėm i Vaso Pashė Shkodranit, se: “...FEJA E SHQIPTARIT ĖSHTĖ SHQIPTARIA”, E JO KY ABSURD politiko-propagandistik me primesa bizantine dhe panheleniste i Pirro Priftit, se: “Ri-kovertimi nė fenė e tė parėve, njė opsion i nevojshėm” (www.gazetasot.com,mė 9 gusht 2008).

Siē theksuam mė lart, s’ka asnjė dilemė se , Fati ynė i madh ėshtė qė historia dhe kultura jonė kombėtare dhe shtetėrore shqiptare nuk ka filluar me pirro priftėt dhe me aurelė plasarėt, por me Skėnderbeun, me “PRIJĖSIT” e Rilindjes Kombėtare Shqiptare( Vaso Pashė Shkodrani, Sami, Naim dhe Abdyl Frashėri, Jeronim De Rada, Thimi Mitko, Jani Vreto, Zef Jubani, Zef Serbe, Fan S. Noli, Asdreni, Ēajupi, Kristoforidhi, Hil Mosi, Mihal Grameno, Papa Kristo Negovani, Petro Nini Luarasi, Luigj Gurakuqi,Filip Shiroka, Ndre Mjeda, Shahin Kolonja, Sotir Peci, Ismail Qemali...etj.), ku asnjėri prej tyre, nė asnjė vepėr tė tyre krijuese letrare, politike dhe historike, nuk u angazhua qė tė merrej me “rikonvertin” e shqiptarėve tė pėrkatėsisė sė fesė myslimane, por me mbrojtjen e identitetit tė gjithėmbarshėm tė qenies shqiptare; me bashkimin, me ēlirimin, me pavarėsimin, me zhvillimin, me pėrparimin dhe me qytetėrimin e shqiptarėve pa dallim feje, besimi dhe krahine. Kjo ishte ideja dhe rruga e drejtė krysore strategjike, e shtruar nga Skėnderbeu, dhe e ndjekur me konsekuencė nga tė gjithė brezat e Rilindjes dhe e Lėvizjeve Kombėtare Shqiptare pėr mbrojtjen, pėr shpėtimin, pėr lulėzimin dhe pėr afirmimin e identitetit kombėtar, fetar, atdhetar dhe shtetėror tė shqiptarėve dhė tė Shqipėrisė Etnike nė Ballkan dhe nė Evropė.

Kėtė shembull pozitiv, duhet ta ndejkim edhe tė gjithė ne, sepse ēdo rrugė tjetėr, sikurse kjo e “patentuesve” tė rinj (plasar – pirro) tė tezės sė “rikonvertimit” tė shqiptarėve tė fesė myslimane nė “fenė e krishterė tė tė parėve tė tyre”, ėshtė rrugė e gabueshme dhe e pakrye, siē thotė, populli ynė i urtė. A, pak po iu duket pirrove dhe plasarėve se jemi “kirshterizuar” dhe shfarosur nėn terrorin gjenocidal dhe kolonial hegjemonist tė krishterimit ortodoks nėn Greqi, nėn Serbi, nėn Mal tė Zi dhe nėn “Maqedoni”, qė mė se 100 vjet, e kursesi shqiptarėve t’iu njohin tė drejtat dhe liritė e tyre, qė iu pėrkasin sipas sė drejtės natyrore, sipas sė drejtės historike dhe, sipas sė drejtės ndėrkombėtare, kur ėshtė fjala pėr pėrdorimin e gjuhės shėipe, tė traditave, tė zakoneve, tė arsimimit dhe edukimit tė tyre nė gjuhėn shqipe, dhe pėr deklarimin e tyre se janė shqiptarė dhe se i pėrkasin Shqipėrisė Etnike (jo Greqisė, as Serbisė, as Malit tė Zi e as “Maqedonisė”).

Nė kėtė kontekst, rast negativ drastik ėshtė Greqia, ( e cila, edhe pse i ka asimiluar dhe konvertuar me qindra dhe me mijėra shqiptarė, duke ua mohuar gjuhėn, kulturėn, traditat, pėrkatėesinė etnike shqiptare, si dhe, me anė tė dhunės, tė terrorit, tė gjenocidit ua ka konfiskuar dhe, ua ka tjetėrsuar territorin e tyre etnik shqiptar, Epiri-Ēameria), ndonėse, edhe pse shumica e shqiptarėve arvanitas i pėrkasin fesė ortodokse, ajo qė nga themelimi i saj (pikėrisht, me ndihmėn e tė parėve ortodoksė shqiptarė), e edhe sot, mbi asnjė bazė nuk njeh etnikumin shqiptar. Kėtė praktikė negative, antihistorike, antiligjore, antidemorkatike, antikombetare dhe antishqiptare, me tė gjitha mjetet e palejueshme, e mbron edhe politika zyrtare dhe kishtare e Greqisė sė sotme e Anastas Janullatosit, “kryetar” i Shqipėrisė sė Sali Berishė dhe i Fatos Nanos.

Ky rast dratsik i shqiptarėve tė asimiluar dhe tė kolonizuar kobėtarisht, adimistrativisht dhe terroritorialisht nė Greqi, politikisht dhe fetarisht, do tė thotė, shqiptarėt mund ta ndėrrojnė fenė e tyre, edhe njėqind e njemijė herė, po qe se duan, por nuk iu “bėn punė”, sepse Greqia ortodoksiste dhe gjenocidale nuk do tė pranojė kurrė qė shqiptarėve t’ua njohė tė drejtat e tyre natyrore dhe historike nė shtėpitė dhe nė tokat e tė parėve tė tyre, edhe pse kanė qenė tė krishterė, edhe pse i pėrkasin tė sė njėjtės fe ortodokse.

Ky shembull antihuman, antiligjor, antihistorik, antifetar dhe antikombėtar shqiptar i Greqisė, i apelon tė gjithė shqiptarėt, tė gjitha fetė shqiptare, tė gjitha politikat shqiptare, tė gjitha shkencat shqiptare, se nuk kanė asnjė arsye, dhe kurrėfarė nevoje qė tė “lodhen” , tė “rraskapiten”, tė “sakatosen” dhe tė “syrgjynosen” siē thoshte Fan Noli ynė i madh, e as tė hasmėrohen, tė pėrēahen nė “njėmijė tabore e ēeta”, tė konfrontohen mes veti, pėr gjetjen e “formulave” dhe tė “flamurtarėve” tė “ri-kovertimit” tė shėiptarėve, qė i pėrkasin fesė myslimane, sepse ajo do tė ishte edhe njė dėshtim mė shumė pėr shqiptarėt dhe pėr Shqipėrinė Etnike.

Ky ėshtė problemi, dhe kjo ėshtė arsyeja kryesore, pse shumica e shqiptarėve tė fesė myslmane nuk kanė arsye tė pranojnė kurrfarė “rikonvertimi”, sepse nuk ėshtė nė interesin e tyre, as tė kombit e as tė Shqipėrisė, por nė interesin e fesė sė krishterė dhe, tė gjeopolitikės “lebensraum” kishtare dhe shtetėrore tė Greqisė, tė Serbisė, tė Malit tė Zi dhe tė “Maqedonisė” etj.
Bile, bile, po tė ndodhte njė targjedi e tillė e “rikonvertit” tė sugjeruar dhe tė propaganduar nga autrorėt dhe mbėshtetėsit e tij, tė theksuar, do tė vinte nė shprehje rikonfirmimi dhe rilegalizimi nga vetėshqiptarėt i tezave dhe i programeve ekspansioniste dhe hegjemoniste tė krishterimit bizantin greko-serb-malazez-maqedon mbi tokat e shqiptarėve dhe tė Shqipėrisė Etnike. Vetėm mbi kėtė bazė, grekėt, serbėt, malazezėt dhe maqedonėt, do tė kishin pranuar qė shqiptarėt myslimanė, tė “rikonvertoheshin nė fenė e tė parėve tė tyre”. Nryshe, nė asnjė mėnyrė, pavarėsisht nga dėshira dhe “nevoja opsionale” e patentuesve tė theksuar tė “RI-KONVERTIT”, qė pėr mua ėshtė iracional, qėllimkeq, tendencioz dhe i papranueshėm, sepse nuk ėshtė nė interes tė kombit shqiptar dhe tė Shqipėrisė Etnike, por, para sė gjithash, nė interes tė shkombėtarizimit dhe te shformimit tė IDENTITETIT tė tyre, edhe si komb edhe si shtet shqiptar nė Ballkan.
_________

---------
• TITUJ TĖ NGJASHËM
[ Lajmet kryesore ] Tirana zyrtare mbėshtet “JO”-nė e Prishtinės (2008-11-18 05:51:32 nga admin1)
[ Opinione ] Kosova nuk humb asgjė t’i thotė JO planit gjashtė-pikėsh (2008-11-15 15:45:18 nga admin1)
[ Lajmet kryesore ] NJOFTIM pėr mjetet e informimit (2008-11-15 13:55:49 nga admin1)
[ Opinione ] Bashkėrisht pėr tė shpėtuar “jo funksionalitetin” (2008-11-13 15:31:19 nga admin1)
[ Opinione ] KOSOVA MĖ LEHTĖ DHE MĖ SHPEJT MUNDET TĖ RIBASHKOHET ME REPUBLIKĖN E SHQIPĖRISĖ SE SA AJO TĖ BĖHĖT SHTET I PAVARUR DHE SOVRAN…! (2008-11-13 15:17:11 nga admin1)
[ Opinione ] Jo,e vendosur,Jo, e gjithėmbarshme,Jo,popullore (2008-11-13 15:03:39 nga admin1)
[ Opinione ] PARADOKSI POLITIK:- POPULLI, PO BASHKIMIT, POLITIKA JO(!) (2008-11-04 15:33:59 nga admin1)
[ Opinione ] Wall Street Journal : "Kandidatėt presidencialė" (2008-11-04 01:39:08 nga admin2)
[ Lajmet kryesore ] NJOFTIM PER PROTESTĖN E PUNĖTORĖVE (2008-11-02 09:28:15 nga admin4)
[ Opinione ] JO - tė e buta (2008-11-01 15:49:27 nga admin1)
[ Opinione ] KOSOVA E PAVARUR, TĖ MBROHET SI RAST ANTIKOLONIAL,JO VETĖM SI RAST POLITIK “SUI GENERIS”! (2008-10-27 12:12:56 nga admin1)
«  Kthehu prapa
Copyright © 2000-2008 DERVINA.COM - Tė gjitha tė drejtat e rezervuara
Arkivi u punua nga A.Nushi - Webmaster