MONĖS ATDHETARE
Pyet Shqipėria, me mallėngjim,
Po ku ėshtė Elena Gjika,
A thua po tretet gjaku im!...
Tė stuhishme kėto kohė tė liga!
Mbahu moj nėnė me krenari
Ajo, ka ndėrruar jetė!
Por, geni i saj, u rilindė pėrsėri!
Gjaku i saj ėshtė Mona vetė.
Mendjendritur -kjo margaritare!
Flakadanja e lirisė,
Kjo, bijė e vėrtetė ēlirimtare!
Rreze i jep gjithė shqiptarisė.
Si fenikse e pėrtėrirė,
Nga gjaku i lashtė shqiptar!
Sfidon, andej, nga Rumania!
Lufton me penė, armiq e tradhtarė!
Ajo, ėshtė pėrherė e zgjuar...
Dhe betohet tek drejtėsia:
Djersėn dhe gjakun thotė e derdhi lum,
Qė tė bėhet njė Shqipėria!
Sa herė atdheut i nxihet qielli,
Dhe mbi tė bie rrufeja,
Pėr Shqipėrinė gjithmonė do rilindin
Elena Gjika tė reja!
Suedi, 27 shkurt 2007 |