| Vizitorët online në arkiv:
vizitorë |
|
| » Intervistė e Adem Demaqit, dhėnė pėr Radion |
| Postuar mė datėn: 2008-01-22 14:10:35 nga admin4 :: Kategoria: Intervista |
| » Opcionet për artikullin |
|
"Dhe, te kapet lidhja, perse ne jemi sot keshtu si jemi. Te ndare ne gjashte cope, ne gjashte pjese te fundit te Evropes dhe pse endemi e sillemi keshtu ne kete menyre. Nese e lexoni me vemendje romanin, do ta kuptoni se kam bere perpjekje qe ta shkoqis dhe ti shpjegoj ne menyre sa me te lehte e te kuptueshme, te gjitha ato qe neve na kane mbetur si mbeturina te kaluares sone te lashte e te lavdishme por, qe ate lavdi te dikurshme, ate burreri dhe ate sjellje te mire qe kane pasur iliret, te paret tane, para 3 4 mije vjetesh, e kemi pagur ne dhe po e paguajme, me kete vonese te madhe ne zhvillimin tone ekonomik, politik, arsimor, kulturor, shendetesor etj.." |
|
Blue Sky: Romani juaj i fundit i botuar Dashuria kuantike e filanit, eshte shkruar ne bazen e komunikimit modern, por ngjarja zhvillohet ne retrospektive, e gershetuar me te tashmen. Pse e keni zgjedhur formen qe nente letra elektronike, tia dergoni personazhit Dardhe?
Adem Demaqi: I vetmi eshte personazhi Dardhe, qe eshte personazh i imagjinuar, kurse te gjithe personazhet e tjere qe permenden ne roman, te gjalle e te vdekur, jane real dhe nuk ka trillime aspak. Te gjitha ato perjetime, jam munduar qe ti tregoj ne menyre sa me besnike dhe sa me objektive, pa kurrfare shtimesh dhe pa kurrfare mangesish. Me lehte me ka ardhur ne kete menyre, qe permes letrave te rrefehem para nje krijese qe une mendoj, se eshte e atille, e cila meriton qe une ti rrefehem. Kjo eshte ajo Dardha, qe ne realitet nuk e gjen askund.
Blue Sky: Ne njeren nga te perditshmet tona, po botohen pjese nga romani juaj i pabotuar Alb Prometeu. Aty keni perdorur personazhe te mitologjise shqiptare, siē jane Zanat e Malit. Ato kane emrat e diteve te javes si: zana Marte, zana Merkure, zana Premte, zana Dielle, etj. Pse i keni perdorur keto personazhe ne dialog me Albin?
Adem Demaqi: Albi, ne te vertete ben dialog, takohet dhe rrin me vetedijen, ndergjegjen, mbamendjen, dashurine per kombin e vet dhe gjithe njerezimin. Kur Albi i pyet ēfare jeni ju zanat, si jeni ju zanat, atehere edhe nena Zane d.m.th nena e atyre shtate bijave te saj edhe ato motra nga gjiri per Albin, ato pergjigjen qe keto jane vetedija, dija, mbamendja historike dhe dashuria per kombin e vet dhe per gjithe njerezimin. Ketu eshte perdorur mitologjia jone sepse ne i kemi zanat e malit. Dikush i quan shtojzovalle, disa oret e malit etj, ne menyre qe te behet mundesia e komunikimit dhe rrefimit te lashtesise sone si dhe te shpjegohen ne menyre sa me te kuptueshme disa gjera qe kane ndodhur dikur ose nuk kane ndodhur, sepse nuk ka pasur mundesi qe te ndodhin. Dhe, te kapet lidhja, perse ne jemi sot keshtu si jemi. Te ndare ne gjashte cope, ne gjashte pjese te fundit te Evropes dhe pse endemi e sillemi keshtu ne kete menyre. Nese e lexoni me vemendje romanin, do ta kuptoni se kam bere perpjekje qe ta shkoqis dhe ti shpjegoj ne menyre sa me te lehte e te kuptueshme, te gjitha ato qe neve na kane mbetur si mbeturina te kaluares sone te lashte e te lavdishme por, qe ate lavdi te dikurshme, ate burreri dhe ate sjellje te mire qe kane pasur iliret, te paret tane, para 3 4 mije vjetesh, e kemi pagur ne dhe po e paguajme, me kete vonese te madhe ne zhvillimin tone ekonomik, politik, arsimor, kulturor, shendetesor etj.
Blue Sky: Kur do te botohet Alb Prometeu dhe ku do ta promovoni?
Adem Demaqi: Une nuk mendoj ta botoj derisa te shitet romani im Dashuria kuantike e filanit, sepse nuk qe ti bej konkurrence vetvetes sime. E kam ndermend qe ta beje edhe nje zgjerim, sepse nga frika qe mund te dale i gjate, i kam bere disa hapa te medhenj. E kam rrefyer te kaluaren tone me disa kercime te medha dhe disa gjera i kam dhene qe mund ti njohin vetem ata qe e njohin historine tone. Ka edhe te atille qe nuk e njohin historine tone, sepse historia jone nuk eshte mesuar ne menyre te rregullt. Keshtuqe, kam ndermend ta beje nje zgjerim te romanit. Jo te behet shume i gjere, por ne disa vende qe kane mbetur disa gjera te pa shpjeguara si duhet. Kur te vij koha e botimit, do ta zgjeroj edhe pak.
Blue Sky: Romani juaj i pare eshte Gjarperinjte e gjakut! Me pas keni shkruar romanin Liber per vetemohimin pastaj Heli e Mimoza. Ne vitin 2007 botuat romanin Dashuria kuantike e filanit. Cilin nga keto romane e konsideroni si me te arrituren tuaj?
Adem Demaqi: Une mundohem qe cdo roman qe e shkruaj, te jete me i mire se tjetri. Kjo eshte sikur puna e evladeve. Nuk mundet njeriu ti dalloje evladet. Mund te them vetem se Dashuria kuantike e filanit, u ka pelqyer njerezve shume. Mirepo, une mendoj se keto romanet tjera p.sh. Libri per vetemohimin, njerezit tane kane pasur rast shume pak ta lexojne sepse ketu ne Kosove, jane shitur afersisht 2 mije ekzemplare kurse pjesa e shumte e ekzemplareve, eshte shitur ne diaspore. Atehere ishte atmosfera e tille politike qe te refuzohet ai roman dhe qe te anatemohet. Ka pasur zera e shkrime, madje kane angazhuar edhe disa shkrimtare te gjore e te shkrete qe kane thene, degjoni ky ka shkruar edhe ne gjuhen serbe. Thonin keshtu sepse aty ishte edhe dialogu me Sashen, qe ishte oficere i UDB-se. Meqenese dialogu qe zhvillohej ne gjuhen serbe, poshte ishte edhe perkthimi. Me fjale te tjera, eshte bere gjithēka qe ai roman te mos shperndahet dhe te mos lexohet. Te mos kete efekte per cka eshte shkruar. Aty ka gjera shume te thella dhe ne nje forme letrare e artistike, eshte pergatitur edhe kritika jone, qe kur erdhi koha, ajo shpertheu.
Blue Sky: Ministri i ri i Kultures, z. Skender Hyseni, ka premtuar se prioritet gjate mandatit te tij do ta kete librin. Ai ka thene se vetem spanjollet lexojne me pak se shqiptaret. A pajtoheni me kete prioritet te ministrit, ju si shkrimtar?
Adem Demaqi: Une mendoj se z. Skender Hyseni, eshte njeri i menēur. Eshte njeri i zgjuar. Dhe besoj qe ka nje barre qe ka trasheguar nga nje minister, i cili nuk kishte te bente fare me kulturen. Ishte nje minister, i cili te jete minister i gangstereve dhe i dallavergjinjeve, do te ishte minister i mire, por per kulture nuk ishte. Por, e sollen ata, te cilet kane pasur deshire ta sillnin ne ate pozite dhe qeveria e kaluar nuk pati force qe te lirohej nga nje njeri i tille. Prandaj, ministri i tanishem, z. Skender Hyseni, tani ka nje barre shume te rende dhe mendoj se ky duhet te vazhdoje te punoje me forca qe ka, pikerisht aty ku ka filluar. Une besoj qe libri perfshine edhe dramen edhe teatrin. Skenari poashtu eshte njefare lloj libri. Do ta perfshije edhe filmin sepse ne si popull, ne shume pikepamje jemi te vonuar. Historine e kemi perjetuar me ngjarje te medha, me veprime te medha. Here me gabime e here pa gabime, por asnjehere nuk u perkulem dhe nuk u dorezuam. D.m.th, ne si popull, jemi material i shkelqyer qe te shkruajm libra, te bejme skenare, te bejme filma te mrekullueshem dhe seriale te mrekullueshme. Nuk them sa jane te kqinje ato seriale spanjolle, portugale e ne pergjithesi te botes etj, por une mendoj se ne kemi nevoje edhe per kulturen tone gjuhesore, per kulturen e vetedijen tone kombetare dhe per historine tone shume te bujshme. Kemi nevoje qe te kemi nje numer serialesh, ku do te pasqyrohej jeta jone e mundimshme por edhe e lavdishme drejt asaj ku jane popujt tjere. Ne jemi vonuar per shume kohe dhe tash nevojitet nje hap i shpejtuar, qe te mund ta arrijme boten sepse edhe bota eshte e interesuar qe ne te ecim perpara dhe aty ku eshte arti dhe kultura e zhvilluar, aty ka hajna me pak, ka kriminele me pak, ka njerez problematike me pak, etj. Prandaj z. Minister, ka prekur aty ku duhet dhe besoj se ndaj Lidhjes se Shkrimtareve do te kete nje mirekuptim dhe nuk do te lejoje sikurse u lejua deri tash qe Lidhja e Shkrimtareve, te jete nje OJQ, d.m.th nje organizate jo qeveritare, e cila ska rendesi qe i takon ta kete lidhjen e shkrimtareve prandaj edhe do te behet besoj, me intervenimin e tij dhe ndryshimit te ligjit, qe Lidhja e Shkrimtareve te kete nje buxhet te madh ose te vogel. Nje buxhet qe mund te planifikoje vitin ne te cilin hyn, me manifestime te ndryshme kombetare, lokale etj, te cilat duhet ti udheheq Lidhja e Shkrimtareve dhe ti botoje veprat e shumta, te cilat meritojne te botohen dhe te ribotohen.
Blue Sky: Ju keni qene i burgosur politik per vite te tera. A keni mundur te shkruani neper burgje?
Adem Demaqi: Neper burgjet tona atehere, une nuk kam pasur mundesi te shkruaj. Pata shkruar nje here fshehurazi, duke mos i treguar askujt qe kam shkruar. Shoku im, Xhafer Mamuxhiku, i cili momentalisht eshte i semure, i shtrire, ai i pati marre ato fletore ne te cilat une shkruaja dhe i pati nxjerr nga burgu. Une tash nuk e di ne dore te kujt jane. Ajo ka qene nje perpjekje e imja qe te shkruaja e te pershkruaja lufterat e Azem Bejtes, Shote Galices, Ahmet Delise e te tjereve. Ka qene ne forme si te drames, si te romanit, por une nuk kam kohe me qe ti kthehem asaj problematike. Kjo ka qene e vetmja qe kam pasur mundesi te shkruaj ne burg brenda atyre 28 vjetesh. Ishte nje periudhe kur pas renies se Rankoviqit, pas rimatjes se denimeve tona, ne te denuarve politik ne Pozharevc, na bene bashke. D.m.th. nuk kishim kriminel qe te na spiunonin. Sepse zakonisht kriminelet, nga tre, kater, pese, na percillnin cdo njerin prej neve dhe cdo levizje tonen, cdo gje lidhur me ne, e informonin policine e burgut dhe pastaj ajo, ata i shperblente me shkuarje ne shtepi, me ulje denimesh etj, etj. Ne ate periudhe ne, e cila zgjati rreth nje vit e gjysme, kur patem mundesi te rrinim bashke, te denuarit politik edhe shqiptare edhe serbe, ishte edhe Mihajllo Mihajllovi atehere, nje politikane rus, jashtezakonisht i zoti dhe shume i gjithanshem, ne ate kohe e kam shkruar ate librin tim, kurse gjate koheve tjera qe isha ne burg, ka qene e pamundur te shkruaja.
Blue Sky: A do te thote mospajtim i perhershem me plaget e shoqerise, vepra e juaj letrare, qe e keni krijuar dhe po krijoni ne vazhdimesi?
Adem Demaqi: Une jam munduar dhe mundohem. Vepra ime patjeter duhet te kete nje porosi. Une mundohem qe porosia te jete ne menyre artistike. D.mth. porosia ime gjithmone eshte politike, por mundohem qe ajo te shnderrohet ne ndjenja. Do te thote, ajo cka mendon njeriu me arsyen dhe mendjen e vet, te shnderrohet ne ndjenja dhe te preken ndjenjat e njeriut. Vetem ne ate menyre, vepra behet artistike dhe behet e pranueshme dhe e kapshme nga lexuesi dhe publiku dhe luan rolin qe duhet ta luaj. Une mendoj, se te ne eshte per te ardhur keq, ajo fjala e z. Minister Skender Hysenit, qe vetem spanjollet lexojne me pak se shqiptaret . Nuk e kam ditur se ka edhe popuj tjere qe lexojne edhe me pak se ne. Po me habit qe nje popull me nje kulture te lashte, me njerez qe kane mahnitur boten me shkrimet e tyre, me punet e tyre ne te gjitha fushat, sic jane spanjollet, qe lexojne me pak se ne. Mirepo, ai e din me mire kete pune sepse ska arsye ta thote nese nuk do te ishte keshtu. Populli yne qe lexon pak, une nuk e fajesoj, sepse njerezit i kane kryer shkollat ne menyre solide, shkel e shko, duke qene te perndjekur e te penguar nga regjimet, te cilat gjithnje me qellim kryesor politik, paten qe ne pikepamje te dijes e te vetedijes, te na lene prapa dhe leximi eshte nje nga menyrat me te lira dhe me te kapshme qe njerezit ta zgjerojne dijen dhe kulturen e tyre. Keta na penguan.Mundohem dhe sot ta kuptoj, por nuk mund ta kuptoj, qe kultures sone nuk i jipet rendesi shume e madhe. Une e di se nuk ka para qe te mbyllen te gjitha kerkesat cka duhen, por une jam deshmitar i atyre shpenzimeve te hatashme qe jane bere per disa spektakle, te cilat per veten e vet, kane qene te mira por, ato spektakle kane qene te shkurtra, te shpejta kurse ne duhet te veprojme dalengadale dhe te veprojme dhe te godasim thelle, ne menyre qe ta ngrisim nivelin e shikuesit dhe te lexuesit, nivelin e pjesemarresve te shoqerise sone sa me shume dhe sa me larte me veprime te ngadalshme, duke forcuar shkollimin, d.m.th sistemin e edukimit. Duke i motivuar te gjithe arsimtaret dhe mesuesit, te cilet punojne me nxenesit dhe duke kerkuar prej tyre, nese ka mundesi shoqeria ti shperbleje deri dikund, duke kerkuar prej tyre me shume. Sot ska cka te kerkohet me shume dhe duke ngritur ne pergjithesi dijen, e cila eshte baza e vetedijes. Duke ngritur pastaj vetedijen,e ngritet edhe aftesia e organizimit dhe vet organizimit. Organizimi eshte forca ne levizje. Pa organizim, nuk ka force te mjaftueshme per te ndryshuar shoqerine tone dhe per te ecur perpara. Keshtuqe, te gjitha keto jane te lidhura njera me tjetren dhe nese shkeputet kjo, atehere jane deshtimet tona dhe ja ku jemi ne sot, te fundit te Evropes. Sigurisht qe ka popuj tjere neper Azi, neper Afrike etj, por nuk eeshte mire qe jemi te fundit te Evropes sepse jemi nje nga popujt me te lashte te Evropes. Te gjithe keta popuj ketu, greket sipas zbulimeve me te reja historike, kane ardhur pas neve, kurse te gjithe keta popujt tjere, qe i njeh Evropa si popuj te medhenj dhe si popuj qe kane luajtur role etj, kane ardhur me vone dhe neve ilireve na kane gjetur ne keto hapesira. Bizanti si nje krijese helene, pastaj Roma si nje krijese latine etj, na kane ardhur ketu dhe na kane mbuluar me permbytje. Eshte permbytja sllave p.sh fillon ne shek VI dhe VII, pastaj vijne njesite e shumta ushtarake mongole, qe perfundojne deri ne Hungarine e sotme, Bullgarine dhe Turqine e sotme. Te gjitha keto jane fise mongole, te cilat kane shtrire pushtetin e tyre ne keto vise tona. Dua te them se ne jemi me te vjetrit ketu dhe nuk eshte mire qe pse jemi me te vjetrit, te jemi me te fundit. Njeriu nganjehere mendon se cfare ndodhi me ne? Nese do ta lexoni romanin, do ta shihni se aty behet fjale se kush jemi ne. Ne jemi ata pasardhesit e atyre ilireve, te cilet nuk iu nenshtruan asnje pushteti. As pushtetit helen qe ishte neper ato koloni te ndryshme buze detit, nuk iu nenshtrua. As pushtetit romak, i cili perfshiu dhe permbyti Ilirikun dhe kaloi duke krijuar perandorine e madhe romake deri ne Afrike etj. Nuk iu nenshtruam as permbytjeve sllave, te cilat ishin te medha e te shumta. Nuk iu nenshtruam as perandorise otomane. Turqit ishin fis mongol dhe kaluan ne islamizem. D.m.th nuk iu nenshtruam as atyre dhe ne jemi ata, te cilet jetuam maje maleve dhe maje shkrepave dhe atje shpetuam veten tone, por edhe u demtuam shume sepse nuk u lagem nga kulturat e ketyre civilizimeve te medha boterore per arsye se civilizimi helen, romak dhe islam, jane civilizime te medha boterore, te cilat luajten dhe po luajne rol ne hapesirat boterore. Ne jemi pra ata, te cilet shpetuam pjeserisht duke u helenizuar nje numer i madh dhe duke u romanizuar nje numer i madh. Ne fjalorin tone gati 20% te fjaleve jane me origjine latine. p.sh kamisa ( kemisha), digitus ( gishti), populus ( populli) etj. Pastaj kemi nje numer me pak te fjaleve sllave, jo shume turke etj, etj. Por shpetuam gjuhen tone, sintaksen tone dhe jeten tone, duke mbetur shume pak sepse na asimiluan por edhe na vrane sa here na zune. Ne roman, gjithashtu eshte ajo qe bene bullgaret ne fillim te shekullit IX deri ne perfundim te shekullit te X. I vrane te gjithe ata ilire qe i gjeten dhe i masakruan. Ajo pakice qe mbeti, ia dha majave dhe shpetoi. Pra ne jemi ata qe nuk e zhvilluam kulturen dhe dijen, mbetem te manget ne kete aspekt mirepo, shpetuam identitetin tone. Pra, beme nje pune shume te madhe, te cilen e paguam shume shtrenjte dhe tash duhet ti kthehemi vetvetes qe ta zeme boten, aty ku kemi mbet prapa.
Blue Sky: Ju keni qene kundershtar i vazhdueshem i politikave serike. Kohet e fundit po merreni vetem me shkrime. A do te thote kjo qe keni zgjedhur lapsin per te shprehur pakenaqesite e kohes?
Adem Demaqi: Lapsi per mua gjithmone ka qene nje mjet qe te ndikoje sa te jete e mundur ne hapesiren shqiptare dhe jo vetem ne kete hapesire, sepse une kam dhene edhe nje numer te madh intervistash ne hapesiren serbe. Kam dhene disa intervista te rendesishme ne televizionin e Beogradit, televizionin e Serbise ne pergjithesi. Kam pasur disa intervista te rendesishme dhe duele me disa njerez ne Evropen e Lire. Jane te njohura disa duele qe kam pasur edhe permes Zerit te Amerikes, ku kam pasur mundesi ti mbroje jo vetem interesat e shqiptareve por edhe te te gjithe atyre qe perpiqen per lirine e tyre. Tash e kam lapsin, e kam fjalen me te cilin une mundohem te kontribuoje sa te mundem, qe populli im te mos mbetet i fundit i Evropes. Por, te ec sa me shpejte perpara dhe ta ze Evropen, ne menyre qe te barazohemi me te tjeret ne Evrope. Evropa na ka lene neve te zbrazet. Evropa na ka lene neve te rezervuar sepse ne Evrope nuk ka kontestim se a jemi ne shqiptare apo nuk jemi, a jemi me te lashtet e Evropes apo nuk jemi. Ketu nuk ka kurrfare kontestesh. Shkenca e Evropes e ka pastruar kete pune dhe eshte liruar nga te gjitha ato histori, te cilat shkruheshin me porosi sipas kerkesave dhe deshirave te regjimeve te ndryshme, te cilat ishin ne fuqi dhe mundoheshin ta benin te bardhen te zeze dhe te qitnin fare nga historia faktorin ilir dhe faktorin shqiptar.
Blue Sky: A ka letersia shqipe kandidate te denje per ēmimin Nobel per Letersi?
Adem Demaqi: Aspirante per ēmimin Nobel ka. Njerez qe bejne ēeshte e mundur qe ti pelqejne Evropes dhe botes. Qe te shkruajne ashtu si i ka enda Evropes dhe botes. Qe te bejne 100 akrobacione te ndryshme, qe dikush ne Evrope te thote: ja ia japin ketij zoteriut ose asaj zonjes ēmimin Nobel. Une mendoj qe ēmimin Nobel nga shqiptaret, do ta marre ai, i cili do te jete sa me shume shqiptar. Kultura evropiane dhe arti evropian, ka nevoje per nje art autentik shqiptar. Nuk ka nevoje per ata, te cilet kopjojne dhe imitojne e bejne 100 perpjekje qe dikush dikujt ne Evrope ti pelqeje. E para e punes eshte qe ne ti pelqejme kombit tone, qe permes krjimeve tona, shkrimeve tona ne te gjitha fushat d.m.th nuk them vetem per letersi, eshte fjala edhe per pikture, per muzike etj. ne muzike p.sh, shqiptaret kane arritur lartesi te medha, por neve na mungon menaxhimi dhe plasmani i ketyre te arriturave qe kemi ne fushen e muzikes, ne fushen e baletit, ne fushen e drames. Eshte fajtore varferia jone, prapambeturia jone dhe eshte fajtor jo kontinuiteti yne politik, i cili per shkak te politikes involvoi shume ne artin tone se beheshin shume pengesa qe arti jone te njihej nga bota dhe te depertonte ne bote. Dihet p.sh se cfare shpenzimesh te medha jane bere nga e Shqiperise per te perkthyer vepra, te cilat per ata te diktatures komuniste, mendonin se jane ne favor te tyre dhe shkojne ne favor te tyre. Kurse, Lasgush Poradeci, nje kolos i poezise shqiptare dhe i asaj evropiane, per fajin tone nuk njihet sa duhet as te shqiptaret. U kur nuk njihet tek shqiptaret, e kur nuk i jipet vendi i merituar tek shqiptaret, nuk kemi si ta fajesojme boten pse nuk e njohin Lasgushin. Prandaj, jemi ne fajtor ose eshte fajtore historia jone e hidhur, neper te cilen kaloi populli yne. E te gjitha keto, do te mund te tejkalohen me perpjekje te medha dhe me nje zotesi te dirigjimit te drejtimit te qeverisjes dhe te qeverisjes se kultures veēanerisht. Prandaj, une i uroj z. Skender Hysenit, ministrit tone te ardhshem, qe te kapet me keto mangesi te medha. Tash une si qytetar i thjeshte ndoshta i lejoj vetes shume qe ti propozoje qe te hyje ne bisedime te drejtperdrejta me ministrin e kultures se Shqiperise, ose me te tjere te njejte ne te gjitha hapesirat shqiptare. Nese mundemi edhe ne hapesiren arsimore, te unifikohemi qe nga Abetarja deri tek librat shkollore. Te unifikohet edhe kultura dhe te qarkullojne krijimet tona, te cilat nuk njihen ne Shqiperi. Atje njihen vetem neper disa klane. Tash per tash, ne dore kete pune e kane vetem disa klane. Bashkohen klanet e Kosoves me klanet e Shqiperise dhe ata i bejne disa bashkepunime, ata zgjedhin se cilat libra duhet te botohen etj. Andaj e peson ne te vertete kultura shqiptare, kultura kombetare dhe e peson i gjithe populli yne per shkak te nje numri te vogel te pseudo intelektualeve dhe pseudo patrioteve, te cilet fale rrethanave te posaēme, kane hyre dhe kane zene vend ne hierarkite e ndryshme te shteteve te pjeseve ku ata jetojne. Vende qe mund te luajne role qe nuk u takojne dhe qe e demtojne kulturen shqiptare.
Blue Sky: Keni qene kryetar i Lidhjes se Shkrimtareve te Kosoves. Na tregoni diēka per pervojen tuaj aty.
Adem Demaqi: Rastesisht u ndodha aty dhe nuk desha tua prish qejfin, por u be mire se fitova nje pervoje, te cilen po te mos e kisha provuar, nuk do ta besoja qe ishte ashtu puna ashtu siē ishte. Ende kam frike se shkrimtaret jane te lene me nje ane dhe nuk u jepet rendesia qe ata kane. Ketu p.sh ekziston PEN QENDRA. Me shume PEN Qendra ka perkrahje financiare te nxjerra nga burime te ndryshme nga Kosova. Ministri i kultures me shume perkrahte p.sh Gjakoven sesa qe perkrahte festat tona, te cilat mundoheshim tu japim karakter kombetar, ti perkujtonim shkrimtaret tone etj, etj. Pra, neve nuk na financonte, na pengonte qe te financoheshim edhe ato pak qe duhej te na jipte, nuk na jipte, sepse i kishte disa inate personale e ndoshta mendonte te ishte mire me gjakovaret e te prishej me kosovaret. Por, kryesorja eshte qe kjo ka rrjedhur nga keq menaxhimi i fondeve ne Ministrine e Kultures. Prandaj, edhe njehere po them se shkrimtaret tane, jane trajtuar si shoqeri joqeveritare, si nje OJQ, qe eshte absurde dhe e pakuptueshme qe nje fushe kaq e rendesishme e krijimtarise se librit dhe te gjitha ato qe perfshin libri dhe shkrimi, te trajtohen ne kete menyre d.m.th sikur shkrimtaret nuk i duhen askujt dhe le te mbeten gjalle ashtu si te munden dhe le te behen si gjynah qe dikush do tu ndihmoje e do ti financoje here pas here. Pra, them qe pervoja ime aty eshte shume e hidhur dhe tash prape jam si anetare i kryesise se shkrimtareve te Kosoves sepse disa jane larguar dhe nuk kane pare ndonje interes te madh qe te jene aty. Une shkoj zakonisht aty ku nuk ka ndonje perfitim, por qe mund te bej dicka. Prape jemi ne situate qe duhet te perpiqemi dhe une besoj se porsa te forcohet, te behet kushtetuta, te behen ligjet, te kalohen disa faza te domosdoshme qe ti leme rahat keta ministrat tane. Une besoj se do te behemi nje grup dhe do te shkojme tek ministri qe eshte me i autorizuari, do te shkojme edhe te kryeministri nese ka nevoje qe ta nxjerrim Lidhjen e Shkrimtareve ne rruge te mbare, ta vendosim aty ku e ka vendin. Jo ta leme Lidhjen e Shkrimtareve, ne meshiren e lloj lloj individeve, te cilet bejne dallavere ne kurriz te shkrimtareve e qe mundohen ta pengojne punen e tyre.
Blue Sky: Z. Demaqi, faleminderit. Te urojme shendet dhe suksese te metutjeshme ne krijimtarine tuaj.
Adem Demaqi: Faleminderit edhe juve. Permes juve, i pershendes te gjithe ata qe interesohen per kulturen tone. |
| --------- |
| • TITUJ TĖ NGJASHËM |
|
Copyright © 2000-2008 DERVINA.COM - Tė gjitha tė drejtat e rezervuara
Arkivi u punua nga A.Nushi - Webmaster |
|
