| » Opcionet për artikullin |
|
Luciana RUCO
Njė djalosh shkon nė shtėpi dhe i thotė tė atit:
- Baba, nė shkollė na kėrkojnė njė pėrgjigje nesėr dhe ka mundėsi tė bėjmė hartim lidhur me kėtė temė.
Po ku ėshtė pyetja? Ēfarė kėrkojnė? pyeti babai.
- Ē' ėshtė politika Baba? ja, kjo ėshtė pyetja.
E ėma ndėrhyri menjėherė duke thėnė:
- Eh, mor bir, e gjithė bota politikėn e quan rrospi se ashtu ėshtė, dhe ti ashtu pėrgjigju nesėr mėsuesit.
I ati ndėrhyri menjėherė:
- Jo, moj grua, nuk ėshtė aq e thjeshtė sa e mendon ti! Pėrgjigja jote nuk ėshtė pėrcaktim i saktė qė the pėr politikėn.
- Po hė pra babi, mė trego, i tha djali.
- Pėr ta konkretizuar qė ti ta kuptosh mė saktė dhe qartė se ē ėshtė politika, po tė sjell shembull nė shtėpinė tonė. Unė si koka e shtėpisė jam qeveria, mami - Parlamenti, ti je populli, vėllai yt, gjashtė muajsh, ėshtė e ardhmja, kurse shėrbyesja jonė ėshtė klasa punėtore.
Unė pėrgjigjem pėr punėt e jashtme dhe tė brendshme, pėr gjithė nevojat e parlamentit, popullit dhe klasės punėtore. Merrem edhe me propagandėn pėr progresin e ardhmėrisė.
Mami ėshtė parlamenti, qė gjithmonė kėrkon nga qeveria, pėr tė plotėsuar nevojat e popullit.
Ti, si popull, kėrkon si nga parlamenti, e si nga qeveria. Klasa punėtore mban shtetin nė pėrgjithėsi, duke filluar nga ty si popull e nė shėrbim tė parlamentit, sidomos tė qeverisė. Tė gjithė bashkė mendojmė pėr brezin e ardhmėrisė.
Nė mbrėmjen e asaj dite, nė shtėpi erdhėn disa mysafirė, kėshtu qė djali u detyrua tė flinte me vėllain e vogėl nė njė dhomė. Gjatė natės, i vogli filloi tė qante, kishte nevojė pėr tė ndėrruar pelenat. Meqė vėllai mė i madh nuk dinte ēfarė ti bėnte, vajti te dhoma e prindėrve dhe trokiti lehtė. Meqė asnjė nuk po pėrgjigjej, hapi derėn ngadalė dhe sheh, qė e ėma po flinte nė njė gjumė tė thellė. Tė qarat e vėllait vazhdonin dhe ai mendoi tė shkonte tė thėrriste shėrbyesen se dhe babai nuk qenka kėtu duket se po flinte me mysafirėt me njė dhomė. Kėshtu bėri. Vajti nė dhomėn e shėrbyeses, trokiti lehtė nė derė, por pa pėrgjigje. Hapi derėn ngadalė, kur sheh babanė nė krevat me shėrbyesen. I llahtarisur u kthye nė dhomė. U mundua tė merrej me tė vėllain, por mė kot se nuk dinte ēfarė ti bėnte. Nė mėngjes, para se tė ikte pėr nė shkollė, i ati, me autoritet, e pyeti nė sy tė mysafirėve:
- Hė, bir, pa mė thuaj ē ėshtė politika?
Djali buzėqeshi duke e shkuar nė sy u pėrgjigj duke i theksuar fjalėt:
- Qeveria shkėrdhen klasėn punėtore, parlamenti ia ka rras gjumit, populli herė te
qeveria, herė te parlamenti, askush nuk ia vė veshin dhe ardhmėria ngeli me pelenat mbushur me m
|
|
