KOSOVA, DIKUR KOLONI E SERBISË (1912-1999), SOT NË RRUGËN E RIBASHKIMIT ME SHQIPËRINË ETNIKE :: DERVINA.COM

Arkivi i lajmeve
Për vitet 2006,2007 dhe 2008

^ Kategoritë

Kërko në lajme:

Shpalos kategorinë:

•	Lajmet kryesore

•	Lajmet në gjuhen angleze

•

Opinion

•	Intervista

•

Sport

•

Kultura

•

Histori

•

Diaspora

•

Tech-Info

Madhësia e shkronjave

Dukja	Madhësia (piksel)
AaBbCc	11 piksel
AaBbCc	12 piksel
AaBbCc	13 piksel
AaBbCc	14 piksel

Vizitorët online në arkiv: vizitorë

» KOSOVA, DIKUR KOLONI E SERBISË (1912-1999), SOT NË RRUGËN E RIBASHKIMIT ME SHQIPËRINË ETNIKE

Postuar më datën: 2008-05-06 12:03:23 nga admin4 :: Kategoria: Opinione

» Opcionet për artikullin

	Bëj favorit këtë artikull
	Pritoje këtë artikull
	Dërgo tek shoku/shoqja
	Shto koment këtë artikull

BAROMETRI DIPLOMATIK

HYRJE

Jemi dëshmitarë se më 17 shkurt 2008, Kosova u njoh ndërkombëtarisht si shtet i pavarur, mirëpo, në kuptimin doktrinar dhe praktik të së drejtës ndërkombëtare, të Kartës së Kombeve të Bashkuara dhe të Aktit Final të Helsinkit(Kreu VIII) të KSBE-OSBE-së(1975), njohja e pavarësisë së kushtëzuar nën administriminm e EULEX-it të Bashkimit Evropian (BE), është e diskutueshme juridikisht, sepse Kosova e pavarur për herë të dytë vihet nën protektorat të huaj evro-ndërkombëtar, duke marrë për bazë si Rezolutën 1244 të KS të Kombeve të Bashkuara sipas së cilës UNMIK-u e administroi ndërkombëtarisht Kosovën që nga 10. qershori 1999, dhe së bashku me EULEX-in, do të vazhdojë misionin e tij të dështuar në Kosovë deri në qershor të vitit 2008), ashtu edhe Planin e Marti Ahtisarit për Kosovën, gjë që të dyja këto „dokumente historike“ dhe, kjo procedurë e re juridike evro-ndërkombëtare , janë në kolizion flagrant me të drejtën e vetëvendosjes së jashtme si institut i së drejtës ndërkombëtare.

Prof. Dr. Mehdi HYSENI

Mirëpo, duke qenë se „elita politike“ e Kosovës gjatë një dekade të shkuar (10 qershor 1999 – 17 shkurt 2008) aq është angazhuar domethënë nuk ka dhënë rezultate konkrete më shumë se sa për një „pavarësi të kushtëzuar“ nën mbikëqyrjen e protektoratit të përkohshëm të BE-së, në EULEX-in, si rrjedhim populli shqiptar pati mirëkuptim ndaj „elitës politike“ (e cila praktikisht nuk ka dhënë as minimumin e angazhimit të saj, që Kosova ta ketë fituar pavarësinë e plotë dhe të drejtën e vetëvendosjes, jashtë koncepteve dhe praktikës politike të tutorisë evro-ndërkombëtare), të cilën, edhe pse nuk e ka merituar një „amnisti“ të tillë, në çastin vendimtar, unanimisht e mbështeti me PO-në e tij, duke miratuar statusin aktual politik të pavarësisë së Kosovës.

Ky status i ri politiko-juridik kombëtar dhe ndërkombëtar, tani e dallon Kosovën nga territoret e tjera të theksuara të Shqipërisë Etnike, të cilat, sërish kanë ngelur me të njëjtin status të pazgjidhur nën sovranitetin kolonial të Serbisë, të Malit të Zi, të IRJM-së dhe të Greqisë.

Nëse mbajmë parasysh retrospektivën e hidhur dhe tragjike të deritashme të statusit dhe të pozitës së gjysmës së kolonizuar të Shqipërisë Etnike (1878-2008), rasti i Kosovës (edhe pse i gëzoi të gjithë shqiptarët së bashku me „elitat politike“ drejtuese të tij) megjithatë, edhe na sinjalizon se, ekziston rreziku që shqiptarët jashtë Kosovës së pavarur, të ngelin edhe për shumë vjet nën kudhrën dhe çekanin e kolonializmit dhe të imperializmit serbo-malazez, grek dhe sllavomaqedon. Kosova fitoi pavarësinë e kushtëzuar ndërkombëtare, por me arsye dhe me skeptizicëm shtrohet pyetja: - Çfarë, do të ndodhë me shqiptarët në Mal të Zi, në Preshevë, në Bujanoc, në Medvegjë, në Iliridë dhe në Çamëri ? – Kur ata do ta fitojnë pavarësinë dhe lirinë e tyre nga Serbia, nga Mali Zi ,nga IRJM-ja dhe nga Greqia? – Kjo është pyetje fundamentale dhe preokupuese për të gjithë neve, së këndejmi edhe për Kosovën, edhe për Shqipërinë si shtete të pavarura, që pa u vonuar, duhet t’i përgjigjemi realisht dhe racionalisht, ashtu si e meriton zgjidhja përfundimtare e çështjes së përbashkët shqiptare në Ballkan-në një shtet të përbashkët, që njihet me emrin Shqipëria Etnike (jo, kurrsesi „Shqipëria e Madhe“, sepse kjo është trillim dhe shpërfytyrim i nocionit gjithëpërfshirës Shqipëria Etnike).

Në këtë vështrim, është i kuptueshëm fakti se, shqiptarët përbëjnë shumicën dërrmuese (mbi 90%) në Kosovë, kurse në Mali të Zi, në Serbi, në IRJM dhe në Greqi (si shkak dhe pasojë e politikës së spastrimit etnik permanent të shqiptarëve nga regjimet sunduese serbomalazeze, sllavomaqedone dhe greke) numri i tyre është më i vogël, por kjo nuk do të thotë se ata nuk kanë të drejtë, që të kërkojnë dhe të luftojnë për t’u shkëputur nga kolonializmi serbomalazez, sllavomaqedon dhe grek. Ata gëzojnë të drejtën e tyre të plotë historike dhe juridike ndërkombëtare, që të kërkojnë zgjidhjen e statusit të tyre kolonial, zgjidhja e të cilit, do të legalizonte të drejtën e vetëvendosjes së tyre, sepse ata janë titullar të ligjshëm të tokave të tyre nën Mal të Zi, nën Serbi, nën IRJM dhe nën Greqi.

Nëse Republika e Shqipërisë së bashku me Republikën e re të Kosovës, bashkësia ndërkombëtare nuk do të përfillin një të drejtë të këtillë legjitime të tyre, që në mënyrë ligjore dhe paqësore shqiptarët në këto vende kolonialiste sllave fqinje, ta zgjidhin problemin e tyre kolonial, atëherë, ata kanë plotësisht të drejtën historike, morale, ligjore dhe demokratike, që të kërkojnë forma të tjera për të dalë nga kthetrat e kolonializimit të egër serbomalazez, sllavomaqedon dhe grek .

Nëse bashkësia ndërkombëtare dhe shtetet e theksuara kolonizatore nuk marrin në konsideratë realizimin e të drejtës historike dhe legjitime të shqiptarëve të këtyre trevave të theksuara, atëherë, ata kanë të drejtë, që patjetër të shtrojnë kërkesën për t’iu ribashkuar Shqipërisë Etnike. Ndryshe, ata, edhe më tej do të ngelin plaçkë koloniale e Serbisë, e Malit të Zi, e IRJM-së dhe e Greqisë.

Këtë çështje jetike të përbashkët kombëtare shqiptare e kemi prekur gjithanshmërisht dhe thellësisht edhe në përmbajtjen e librit të parë.

Përmbajtja e këtij libri është shkruar në mënyrë objektive, duke u mbështetur në argumentet e qëndrueshme historiko-politike dhe juridike ndërkombëtare, në saje të cilave autori ia ka arritur që të përgënjeshtrojë dhe t’i demistifikojë historiografinë dhe politikën falsifikatore serbomadhe, të sajuar nga Kisha Ortodokse Serbe dhe nga qeveritë e saj: mbretërore, socialiste, komuniste, nacionalsocilaiste fashiste gjenocidale dhe “demokratike” (1912-2008);

Po ashtu, në mënyrë objektive dhe shkencore nxjerrë në shesh qëllimet e dikurshme dhe të sotme të “strategjisë së modifikuar” të diplomacisë evro-ndërkombëtare përkitazi me mohimin e pajustifikueshëm të copëtimit dhe të kolonizimit të shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike në Ballkan.

Në mënyrë kritike, dhe me objektivitet i kemi pasqyruar „tkurrjet dhe bymimet” e politikës dhe të diplomacisë shqiptare, e cila këtu e 18 vjet më parë nuk ka qenë në gjendje që të dëshmojë para botës, se Kosova, si dhe pjesët e tjera të Shqipërisë Etnike janë ende problem i pazgjidhur kolonial, ashtu siç provon shkencërisht edhe Akademia e Shkencave të Shqipërisë (Platforma për zgjidhjen e çështjes kombëtare shqiptare, 1998, si dhe Fronti për Bashkimin Kombëtar Shqiptar (FBKSH) me Platformën e tij për bashkimin kombëtar shqiptar.

Në mënyrë të argumentuar kemi nxjerrë në shesh të vërtetën se politika zyrtare shqiptare ka gjetur gjuhë të përbashkët me qendrat e politikës dhe të diplomacisë evro-ndërkombëtare për mohimin absurd, antihistorik dhe të paligjshëm të kërkesës së ribashkimit të shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike, gjë që kjo politikë dhe diplomaci e sotme e udhëheqjeve aktuale shqiptare, është në kundërshtim flagrant jo vetëm me Platformën e theksuar të ASHSH-së, me Platformën e FBKSH-së, por edhe me Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë (28 Nëntor 1998, ku në Preambulën e saj thuhet: ”me aspiratën shekullore të popullit shqiptar për identitetin dhe bashkimin kombëtar”).

Pa marrë parasysh interesat komplementare të periudhës 18-vjeçare të transicionit integrues evro-rajonal të diplomacisë shqiptare dhe asaj ndërkombëtare, autori ka vënë në dukje se e drejta e pavarësimit dhe e ribashkimit të popullit shqiptar në kuadrin e shtetit të tyre kombëtar, që historikisht njihet me emrin Shqipëria Etnike, moralisht dhe ligjërisht sipas së drejtës ndërkombëtare dhe Kartës së Kombeve të Bashkuara, është e justifikueshme. (Shih: Deklaratën e njohjes së pavarësisë shteteve dhe popujve kolonial, e sanksionuar në Rezolutën 1514,14.12.1960 të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, si dhe Rezolutën 2105 (XX) 20,12.1965 të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, ku në mënyrë decidive, thuhet që në mënyrë imediate, të marrë fund kolonializmi si krim ndërkombëtar, pavarësisht nga pëlqimi ose dëshirat e shteteve kolonizuese, sepse vetëm e drejta e vetëvendosjes do të thotë pavarësi e plotë.”.

Pa marrë parasysh të gjitha mashtrimet dhe spekulimet e deritashme të politikës dhe të diplomacisë shqiptare dhe kombinatorikën e “lojërave të pakufijshme demokratike” të Serbisë gjenocidale dhe të aktorëve të tjerë evro-ndërkombëtarë, të involvuar në “zgjidhjen” e problemit të Kosovës, autori ( gjatë dy dekadave të shkuara 1990-2008) përmes shkrimeve të tij në temën „vetëvendosja“ e Kosovës ka paralajmëruar se kanë qenë bërë të gjitha “parapërgatitjet” politike dhe diplomatike në shkallë kombëtare, rajonale dhe evro-ndërkombëtare, që Kosovës, t'i njihet ndonjë status i “pavarësisë së kushtëzuar”, i cili në kuptimin juridik-ndërkombëtar, do të thotë = NUK KA PAVARËSI TË PLOTË PËR KOSOVËN (!)=Nuk ka vetëvendosje të plotë për Kosovën. Mirëpo, të gjitha këto plane të kurdisura nga konjuktura e diplomacisë shqiptare dhe e kanonierave të diplomacisë evro-ndërkombëtare, autori, në kohën e duhur, i ka hedhur poshtë si të papranueshme dhe të dëmshme si moralisht, politikisht, ashtu edhe juridikisht për interesin e përgjithshëm të Kosovës, pavarësia e së cilës është çelësi kryesor për çlirimin, për pavarësimin, për vetëvendosjen dhe për ribashkimin e shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike në Ballkan.

Mesazhi i kësaj vepre është në funksion të pohimit dhe të mbrojtjes së vërtetës mbi çlirimin antikolonial dhe pavarësinë e plotë të Kosovës, si dhe mbi çlirimin dhe pavarësimin e të gjitha trojeve të tjera etnike shqiptare në hapësirat e rajonit të Ballkanit, në saje të së drejtës historike dhe të drejtës së vetëvendosjes mbi to të shqiptarëve autoktonë, si titullarë të ligjshëm të tyre, si nga aspekti historik, ashtu edhe nga ai juridik ndërkombëtar.

Tërësia e kësaj vepre është sajuar në bazë të shkrimeve të botuara për Kosovën, këtu e 18 vite më parë (1990-2008), domethënë para 17 shkurtit 2008, kur Kosova ndërkombëtarisht njihet si shtet i pavarur (nën mbikëqyrjen evero-ndërkombëtare UNMIK, EULEX, KFOR) nga Amerika, nga shumica dërrmuese e anëtarëve të Bashkimit Evropian (BE), si dhe të disa vendeve të tjera të bashkësisë ndërkombëtare.

Me gjithë kufizimet doktrinare dhe praktike juridiko-ndërkombëtare të njohjes së pavarësisë së mbikëqyrur të Kosovës, populli shqiptar anembanë Shqipërisë Etnike dhe jashtë saj në diasporë, e kremtoi dhe e brohoriti njëzërit si pavarësi të vërtetë, edhe pse paraprakisht mbi 90% të popullit shqiptar në Kosovë nuk iu njohë e drejta historike, e ligjshme dhe legjitime, që në formën më demokratike dhe më të drejtë, të deklarohej me referendum për pavarësinë dhe për vetëvendosjen e Kosovës. Me gjithë këtë gabim të pajustifikueshëm politiko-diplomatik dhe juridik ndërkombëtar të politikës së brendshme shqiptare dhe të aleatëve të saj ndërkombëtarë, populli shqiptar i Kosovës dhe i të gjithë hapësirave të Shqipërisë Etnike i tha PO, pavarësisë së kushtëzuar ndërkombëtare të Kosovës. Pavarësisht nga të metat e saj, populli e përqafoi atë! –GËZUAR!

Pra, edhe pse nuk iu dha e drejta, që për arritjen e pavarësisë dhe të vetëvendosjes, të deklarohej në mënyrë demokratike dhe ligjore me REFERENDUM, populli e tha fjalën e tij të fundit PO, por tani fjalën e ka edhe shkenca e mirëfilltë dhe objektive shqiptare (historike, politike, juridike dhe diplomatike etj.), që në mënyrë të argumentuar (pavarësisht nga rrethanat dhe nga kushtet diktuese të kohës), ta thotë të vërtetën mbi pavarësinë e njohur të Kosovës shqiptare.
_______________
Nga Hyrja e librit II,
RIBASHKIMI I SHQIPËRISË ETNIKE
NË DIPLOMACINË SHQIPTARE DHE NDËRKOMBËTARE

---------

• TITUJ TË NGJASHËM

[ Lajmet kryesore ]

Jovanoviç: Nëse ndahet Kosova, pse të mos ndahet Serbia (2008-10-01 15:16:58 nga admin1)

[ Histori ]

Kosova, te pathenat per luften (2008-07-08 13:00:43 nga admin1)

[ Lajmet kryesore ]

Kosova, në një hartë të veçantë (2008-05-18 04:00:04 nga admin4)

[ Lajmet kryesore ]

Shqiptari nga Kosova, 23 vjeçar, Qëndrim Gashi doktoroi në Çikago (2008-02-23 17:59:38 nga admin2)

[ English ]

23-YEAR-OLD ALBANIAN FROM KOSOVA, QENDRIM GASHI OBTAINED DOCTORS TITLE IN CHICAGO (2008-02-23 17:51:38 nga admin2)

[ Opinione ]

Kosova, 81 shtetet që e njohën (2008-02-19 15:21:59 nga admin4)

[ Lajmet kryesore ]

Kosova, pak orë para shpalljes së Pavarësisë (2008-02-17 02:59:31 nga admin2)

[ Tech-Info ]

Kosova, e para e rajonit në përdorimin e Internetit (2008-02-15 13:47:12 nga admin2)

[ Opinione ]

Kosova, çështja e fundit e pazgjidhur në Ballkan (2008-01-11 02:27:36 nga admin2)

[ Lajmet kryesore ]

“Kosova, SHBA e dinë datën e pavarësisë” (2007-12-11 01:34:09 nga admin2)

[ Lajmet kryesore ]

Koshtunica: “Kosova, kurrë e pavarur” – Tadiq: “Po të luftonim sërish, do të humbnim sërish” (2007-10-14 11:13:25 nga admin2)

«	Kthehu prapa