Shkruan: Afrim Morina
Kėto ditė dėgjuam margaritar tė ndryshėm. Pamė pamje tė ndryshme nė ekran dhe nė jetė. Kemi parė, e ēka nuk kemi parė. Kemi dėgjuar e ēka nuk kemi dėgjuar qė nga ardhja e Kryetarit tė Shqipėrisė londineze z. Topi e deri mė dje, qė edhe u pėrmbyllė kaptina e lojėrave politike. Me aktin finalė u munduan tė paraqesin pėrmbylljen e gjithė kėsaj loje, nė emėr tė sė mirės tė arritshmes sė synimeve tona e tė gjeneratave qė shkuan. Kanė tė drejtė, se me tė vėrtetė dje u pėrmbyll gjithēka qė kishte tė bėjė me lojėrat politike qė mohonin tė kaluarėn tonė tė lavdishme, por nuk u pėrmbyll synimi dhe e drejta jonė pėr tė ardhmen. Kėtė nuk mundėt askush tė na mohojė, siē nuk arritėn tė na mohojnė paraardhėsit e tyre qė nga viti 1945 deri mė 1990, siē nuk arritėn tė na mohojnė pas vitit 1990 gjer mė 1997, nuk mundėn pėr tė na mohuar as sot. Ky komb ka pėr tė hapėrruar ende nėpėr dallgėt e politikės pėr tė bėrė historinė vet, pėr tė shkruar historinė vet, pėr tė pėrcaktuar fatin e vet, nė traditėn e mendimtarėve, nė traditėn e luftėtarėve, nė traditėn e personaliteteve mospėrkulėse dhe tė lodhur nga ballafaqimet, ashtu siē ishte edhe Baca Adem me familje, ashtu siē ishin tė gjithė dėshmorėt e kombit nėpėr shekuj.
Kėto dhjetė vite ndodhi tė pranohet mohimi i luftės dhe tė pranohet konflikt i brendshėm, tė pranohet mohimi i dėshmorėve, invalidėve dhe veteranėve me ligj, ndodhi tė mohohet flamuri, madje edhe tė hiqet nga institucionet zyrtare, pranoi tė hiqet himni kombėtar, madje edhe nė pėrvjetorin e Epopesė mė tė lavdishme kombėtare, pranoi tė anatemohen edhe personalitetet e tė pakontetuara pėr historinė kombėtare, pranoi..., e ēka nuk pranoi? Pranoi edhe prerjen e kufijve me gėrshėrėt e Ahtisarit, pranoi tė krijoj eks territore pėrbrenda kėtij trualli tė lar me gjak nėpėr shekuj, pranoi dhe po pranon zyrtarizmin e ndarjes sė Mitrovicės, sepse policia i ruan demonstruesit tė mos e kalojnė urėn e Ibrit! Aty nuk kanė nevojė tė rrinė, se synimi i tyre dhe kaēiku i tyre nuk ėshtė tė kalojnė urėn, por aty tė vendosin kufijtė. Kjo i ndodhi dikur Nikozisė, kjo i ndodhi Mostarit dhe kėto dy praktika a nuk na mbushėn mend?!
Kėto dhjetė vite nuk arritėm asnjėherė ta kemi ditė feste me kalendar 28 Nėntorin, nuk arritėm tė ndėrpresim lojėn e flamujve, nuk arritėm tė ndalojmė nėpėrkėmbjen e njerėzve qė e bėnė historinė, nuk arritėm tė tregojmė ku e kanė vendin kriminelėt dhe njerėzit qė me devotshmėri bashkėpunuan me pushtuesin, nuk arritėm tė kemi njė datė pėr tė festuar ndėrprerjen e luftės sė UĒK pėr ēlirim dhe bashkim kombėtar, nuk arritėm tė ndalim pėrfoljet dhe sharjet e personaliteteve dėshmues pėr veprimtari kombėtare, nuk arritėm tė ndalim anatemimin e personaliteteve mė tė ndritshme kombėtare.
Ky dhjetė vitesh u pėrmbyll me njė moto poshtėruese Bacė, u kry. Ky dhjetė vitesh u pėrmbyll me parakalimin e Trupave Mbrojtės tė Kosovės, parakalimi i fundit, sikur dikur pėr Ushtarėt ēlirimtarė, ky dhjetė vjetėsh na la pa ushtri, se ishte kėrkesė e kahershme tė mos e kemi atė. E ēka nuk gllabėroi ky dhjetė vjetėsh nga tė mirat kombėtare? Na zhveshi nga shumė krenari e tė arritura. Na zhveshi edhe nga popullimi i kėtij trualli ma Projekt Kushtetutė, do tė jetė e tillė edhe kur tė plotėfuqizohet, po na zhvesh edhe nga identiteti kombėtar!
Nga tė gjitha kėto Bacė, qė u thanė, besojė se nuk qėndron se e kemi pėrmbyll dhe arsyetuar flijimin tėnde dhe bashkėluftėtarėve tu, pararendėsve nga more frymėzim e u kalite pėr tė ndryshuar epoka, pėr tė mobilizuar gjenerata nė kohėn tėnde, se koha jote ėshtė e pėrjetshme dhe jo dhjetė vjetėsh. Besojė se kushtrimi yt pėr mobilizim, tash do tė jehojė mė fuqishėm, sepse do tė hiqet velloja e errėsirės propagandistike, do tė vetėdijesohen tė gjithė, se thotė njė fjalė e popullit minarja e xhamisė nė thes nuk hynė. Qė nė ditėn e parė po i shihet maja dhe shumė shpejtė do tė zbulohet e tėra.
Po tė ishe kėto ditė nė mesin tonė, do tė jepeshe kushtrim kundėr tė gjithave sa u thanė, pėr tė mos u turpėruar, sepse dje nė sallė ishin edhe bashkėpunėtor tė dikurshėm tė udhės e kosit, negocius e ndėrmjetėsues me stanishiqėt, alarmues e paranoik pėr tė ndalur bombardimet e NATO, autor e editor qė mburreshin me fyerjet qė i bėnin kundėr kėsaj Epopeje- krenari kombėtare, madje edhe bėnin garė se cili kishte ndikim te masat dhe te politika ndėrkombėtare me trajtimin e temave poshtėruese pėr Ju dhe kombin. U munduan tė lidhin dy epoka, atė tė turpit dhe krenarisė, nė dukje tė parė doli mirė, sepse pati duartrokitje, por realiteti pas njė ore tregoi tė kundėrtėn, sepse nuk jemi mė tė para njė shekulli pėr tė mos i parė gjėrat ashtu siē janė ata pėr aty.
Pėr dhjetė vite ishe paravan pėr dėshtakėt politik, pėr ata tė cilėt mendojnė se po e rishkruajnė historinė pėr vete dhe sorollopin e tyre, pėr ata qė donė pėr tu rehabilituar, pėr ata tė cilėt kanė dy fytyra, njėrėn pėr opinion e tjetrėn pėr vete, pėr tė mos i shkuar mundi kot nė politikė. Nė sallė ishin bruta e Mark Atona, kaligula e nerona, e kush nuk ishin, bashkėluftėtarėt Tu tė cilėt nuk janė nė hierarki pushtetari, sepse atyre u janė frikuar pėr ndonjė skandal, qė mė e pakta do tė kishin kėrkuar flamurin dhe himnin pėr tė hapur manifestimin e kėsaj Epopeje- krenari kombėtare.
Kam lexuar e dėgjuar se profesor Ukshin Hoti ėshtė anatemuar nė ngjarjet e fundit. Tė gjitha ata qė e kanė anatemuar, duke mos ditur, i kanė bėrė nder, se profesori nuk e ka pasur vendin aty tė pėrgojohet, se kjo ėshtė parė qė herėt, kur asnjė nga tė djeshmit dhe tė sotmit pushtetar nuk ėshtė interesuar pėr fatin e tij, se tė interesohesh pėr te, tė luftosh pėr tė ndriēuar jetėn e tij, do tė thotė tė interesohesh pėr bashkim kombėtar dhe kjo u pa jo vetėm qė nuk ėshtė ai synim, por edhe pengohen veprimet e tilla duke u thirr nė bėmat ushtarake tė Komandantit legjendar, duke menduar se Ai nuk fletė, por gabojnė, Ai ėshtė nė mesin e tė gjallėve atdhetar vetėmohues pėr salltanete e tė gatshėm pėr flijim, Ai flet dhe sheh, Ai ėshtė gjallė.
Ka edhe margaritar tė tjerė. Ata qė morėn pėr barrė e nderė tė jenė dalė zotėt e kombit, qė kėto dy figura i kanė paravan tė artikulimit politik e ushtarak, dalin edhe publikisht pėr ndėrrim trojesh, se cila pjesė kah duhet tė jetė dhe avancimet e pjesėve tė robėruara kombėtare ku nuk u njihet e drejta as e pėrkujtimit tė dėshmorėve, e tė mos flasim pėr tė tjerat. Programet kombėtare nuk lejojnė lojėra, nuk lejojnė ti vėsh dikujt tiketėn e tradhtarit e mė vonė ta rehabiliton edhe pse qėndron nė pozita tė njėjta, sepse atėherė humbėt arsyeja e veprimit dhe organizimit, prandaj tė gjithė ata qė i hyjnė lojės sė tillė duhet tė largohen dhe tė rreshtohen nė subjekte politike tė cilat janė tė gatshme pėr veprime politike tė tilla, por jo tė thirrėn nė kėta dy personalitete, qė do tua kishte lakmi edhe ndonjė komb i madh nė botė, qė artikulon ndjenjėn e forcimit kombėtar nė kėtė kohė globalizmi. Pas bėmave dhe filozofisė politike tė kėtyre dy tribunėve duhet tė rreshtohen dhe do tė rreshtohen besnikėt e ēėshtjes kombėtare, ata tė cilėt e ndiejnė nė ndėrgjegje se nuk ėshtė arrit ajo pėr tė cilėn kanė luftuar. Besojė se do tė bėhet rirreshtimi nė kolonė pas Bacės pėr tė realizuar tė drejtėn e kombit shtet, synim dhe gjakim i shqiptarėve nėpėr shekujve. Nė mera katundi nuk ngritėn shtėpitė, thotė njė fjalė e urtė popullore, prandaj veni hartėn reliev tonėn dhe tė Evropės, shikoni me pėrkushtim dhe sy analitik, do tė shihni se janė dy lagje qė kanė interesa tė veta, prandaj tė veprojmė dhe tė rreshtohemi aty ku ėshtė interesi ynė kombėtar.
Prishtinė, mė 07.03.2008 |
